บทที่ 93 ยันต์ซิ่งขายดีเทน้ำเทท่า

กวานอวี๋ชีสามคนไม่สนใจหยุดพัก รีบเก็บกวาดสนามรบทันที

พวกเขาริบทรัพย์สินของทั้งสี่คนมา ค้นเจอป้ายอาญาภารกิจของพวกนั้น จากนั้นตัดศีรษะใส่ถุงเก็บของ แล้วข่มความยินดีในใจเอาไว้ รีบรุดมุ่งหน้ากลับทางตลาดหยุนเซิง

เมื่อพวกเขามาถึงหน้าประตูตลาด ศิษย์สำนักเทพปฐพีคนเดิมที่เคยเรียกตรวจพวกเขาก็เดินเข้ามาอีกครั้ง

"พวกเจ้ากลับมาแล้ว! ขอดูป้ายอาญาหน่อย"

กวานอวี๋ชีหยิบป้ายอาญาออกมา แปลกใจที่พบว่าสีหน้าของศิษย์สำนักเทพปฐพีคนนี้ผ่อนคลายลงกว่าคราวก่อนมากโข บนใบหน้ายังแต้มรอยยิ้มจางๆ ด้วย

เขาสังเกตเห็นว่าศิษย์สำนักเทพปฐพี เหลือบมองอาภรณ์เวทขาดวิ่นกับรอยเลือดชุ่มกลางอกของเขาหลายครั้ง

กวานอวี๋ชีถึงบางอ้อ ยามศึกแบบนี้ คนที่ตัวเปื้อนเลือดล้วนคือวีรบุรุษ

ตอนเขาเดินผ่านประตู ศิษย์สำนักเทพปฐพีคนอื่นๆ ก็พยักหน้าให้พวกเขาด้วย

กวานอวี๋ชีรู้สึกปลื้มจนเนื้อเต้นปนตกใจ ศิษย์พวกนี้เมื่อก่อนไม่เคยแม้แต่จะชายตามองพวกเขาเลย พอก้าวข้ามประตูใหญ่ แผ่นหลังเขาก็ยืดตรงขึ้นมาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

เดิมทีตัวมอมแมมขาดรุ่งริ่ง นึกว่าจะถูกหัวเราะเยาะ แต่พอเดินบนถนนในตลาด กลับไม่เจอสายตาดูแคลนสักคู่ ตรงกันข้ามกลับพบสายตาเป็นมิตรมากมาย

อารมณ์พวกเขาพลอยเบิกบานขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก บนใบหน้าก็แต้มรอยยิ้มมั่นใจขึ้นมานิดๆ

พวกเขากลับมาถึงตลาดฝั่งเหนืออีกครั้ง เดินเข้าหอตรวจผล ต่อแถวเข้าคิว

เมื่อมาถึงหน้าเคาน์เตอร์ กวานอวี๋ชีกล่าวกับศิษย์สำนักเทพปฐพี "ข้าขอส่งมอบภารกิจ!"

ศิษย์สำนักเทพปฐพียิ้มทันที พูดว่า "รอสักครู่ ข้าตรวจสอบผลการทำภารกิจก่อน"

รอเพียงอึดใจ

"เรียบร้อย! พวกเจ้าทำภารกิจสำเร็จ ได้รับ 300 ความชอบ!"

กวานอวี๋ชีพูดต่อในจังหวะนี้ "ระหว่างทาง พวกเราบังเอิญปะทะศัตรูที่รับภารกิจจากฝั่งตลาดเกิงชุน และสังหารพวกมันได้ ขอตรวจนับความชอบที่นี่ได้หรือไม่?"

"เอ่อ ได้สิ เจ้าเก็บศีรษะกับหลักฐานภารกิจของฝ่ายนั้นมาด้วยหรือเปล่า?!"

ผู้คนรอบข้างต่างเผยแววประหลาดใจ พากันหันมามอง

กวานอวี๋ชีสามคนรับรู้ถึงสายตาผู้คน สีหน้าก็มั่นใจขึ้นมา

พวกเขาทยอยหยิบหัวศัตรูกับป้ายอาญาของศัตรู รวมถึงม้วนสารภารกิจออกมาวาง

ศิษย์สำนักเทพปฐพีผู้นั้นลงมือตรวจพิสูจน์ทันที

ไม่นานเขาก็อุทานอย่างประหลาดใจ "มีศีรษะระดับกลั่นชี่ขั้นกลางด้วยหนึ่งหัว! บวกกลั่นชี่ชั้นสามอีกสามหัว เอ๊ะ ฝ่ายพวกเจ้าเสียไปกี่คน? รายงานมาพร้อมกันได้เลย มีเงินปลอบขวัญให้ด้วยนะ ถึงจะไม่มากก็เถอะ"

กวานอวี๋ชีส่ายหน้า "ฝ่ายเราไม่มีใครตาย"

"ฮือ!"

"พี่ชายแน่จริงนี่!"

"แม่เจ้าโว้ย! สามต่อสี่ แถมฆ่าข้ามขั้นอีกต่างหาก? ทำได้ยังไงกันเนี่ย?"

"เก่ง เก่งจริง! ผูกมิตรกันหน่อย! ข้าชื่อหลี่หู่!"

"มีของจริงแฮะ"

นักพรตอิสระรอบข้างจำนวนไม่น้อยส่งสายตาเลื่อมใสมาให้ บ้างที่นิสัยใจกว้างก็เดินเข้ามาทักทายถึงตัว

กวานอวี๋ชีตอบรับทีละคนด้วยใบหน้าระบายยิ้ม โบกมือว่า "ดวงล้วนๆ ดวงทั้งนั้นขอรับ พวกมันประมาทเอง พวกเราถึงฟลุกชนะมาได้ แถมยังจ่ายราคาแพงไม่เบา ทรัพย์สินติดตัวเกลี้ยงกระเป๋าเลย!"

"ยังไงก็เก่งมากแล้ว! ฆ่าศัตรูได้ก็คือยอดคน!" มีคนชื่นชม

ทางนั้น ศิษย์สำนักเทพปฐพีตรวจนับเสร็จเรียบร้อย กล่าวว่า "ศีรษะกลั่นชี่ขั้นต้นสามหัวรวม 900 ความชอบ กลั่นชี่ชั้นสี่อีก 600 ความชอบ บวกข่าวกรองมีประโยชน์ในม้วนสารภารกิจของฝ่ายศัตรูที่ส่งมอบมา ได้เพิ่มอีก 200 ความชอบ รวมทั้งหมด 2,000 ความชอบ!"

ใบหน้าหวางฉงปาแดงก่ำไปทั้งแผ่น ความชอบมากขนาดนี้ คือเงินก้อนมหึมาระดับซูเปอร์เลยนะ!

ฆ่าศัตรูนี่เงินมาไวจริงๆ ด้วย เพียงแต่ฆ่าศัตรูมันเสี่ยงตาย ไม่ได้ง่ายเลย

จ้าวจิ่วหายใจหอบถี่ ก่อนหน้านี้ก็คำนวณแล้วว่าจะได้ความชอบประมาณนี้ แต่พอได้ยินกับหูจริงๆ ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้!

มีเพียงกวานอวี๋ชีที่ยังพอใจเย็น รับหลักฐานความชอบมาถือไว้ในมือ ประสานมือคารวะเหล่านักพรตอิสระรอบข้าง แล้วพวกเขาก็ถอยออกจากหอตรวจผล เดินไปแลกของที่หอแลกเปลี่ยนข้างๆ ต่อ

กวานอวี๋ชีสังเกตเห็นในไม่ช้าว่ามีบางคนเดินตามมา สายตาที่มองพวกเขาทะแม่งๆ ชอบกล

เพื่อนร่วมทีมสองคนข้างๆ ยังยิ้มร่าเริงอยู่เลย ท่าทางไม่ทันสังเกตอะไรสักนิด

กวานอวี๋ชีได้แต่ปลง เขารู้ตัวว่าผลงานของตัวเองเว่อร์เกินไป ย่อมมีคนอยากรู้ความลับของพวกเขา

อีกอย่างความชอบติดตัวก็เยอะเกิน ต้องมีคนเกิดความคิดมืดดำขึ้นมาแน่ ต้องเข้าใจว่า ตัวนักพรตอิสระเองไม่มีสังกัดฝ่ายตายตัว รับภารกิจของใครก็เป็นคนของฝ่ายนั้น หันหลังไปซบศัตรูก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่เรื่องแบบนี้นักพรตอิสระน้อยคนนักจะทำ เพราะเส้นสายผู้คน กิจการ ที่พักอาศัย ล้วนอยู่ในตลาดทั้งหมด ราคาของการย้ายข้างแพงเกินไป ต่อให้ย้ายไปแล้ว สำนักฝั่งโน้นก็จะระแวงว่าเจ้าจะย้ายข้างซ้ำอีก ส่วนสำนักฝั่งเดิมย่อมตามล้างแค้นเป็นเป้าหลักแน่นอน

พอได้สติ กวานอวี๋ชีก็เดินเข้าหอแลกเปลี่ยนเป็นอันดับแรก เตรียมแลกของวิเศษ เขาตัดสินใจแลกความชอบส่วนใหญ่เป็นกระดาษยันต์ ประโยชน์มีสามข้อ หนึ่งคือได้กักตุนยันต์ตราต้นซิ่ง สองคือเป็นการบอกใบ้กลายๆ ให้คนอื่นรู้ว่า นี่แหละคือสาเหตุที่ผลงานพวกเขาแข็งแกร่ง อย่ามาจ้องเล่นงานพวกเขาเชียว สามคือมียันต์ในมือ กำลังรบเฉพาะหน้าพุ่งทะยานทันที กันพวกตาร้อนคิดร้ายไปด้วยในตัว ไม่มีใครกล้าตุกติกกับศัตรูที่กอดยันต์ไว้ทั้งกองหรอก เพราะได้ไม่คุ้มเสีย กว่าจะฆ่าคนได้ ยันต์ก็ถูกเผาผลาญหมดเกลี้ยงพอดี แล้วจะปล้นอะไรกินล่ะ?

เขามองเพื่อนร่วมทีมสองคนที่ยังยิ้มแป้นอยู่ ในใจก็ได้แต่ปลงอนิจจัง นอกจากนิสัยใจคอใช้ได้แล้ว สมองของสองคนนี้ไม่ไหวจริงๆ เขารู้สึกราวกับแบกสัมภาระหนักอึ้งเดินไปข้างหน้าอยู่คนเดียว แต่จะทำยังไงได้ ก็พวกเราเป็นพี่น้องกันนี่นา

สามคนมาถึงหอแลกเปลี่ยน เริ่มต่อแถวรอคิว

ส่วนข้างหลังพวกเขา ไม่นานก็มีคนมาต่อแถวเพิ่มอีกไม่น้อย

กวานอวี๋ชีสีหน้าสงบนิ่ง ท่าทางไร้พิรุธแม้แต่น้อย

เมื่อถึงคิวพวกเขาแลกของวิเศษ

กวานอวี๋ชีซื้อยาเพิ่มพลังบำเพ็ญอีกหนึ่งขวด ซื้อยาทลายปราการน้อยมูลค่าร้อยความชอบอีกสามเม็ด บวกยาฟื้นพลังวิญญาณกับฟื้นญาณวิญญาณอีกจำนวนหนึ่ง ใช้ไปเพียง 500 ความชอบ เหลืออีก 1,500 ความชอบ

คนที่จับตามองอยู่ข้างหลัง ต่างคาดหวังกับตัวเลือกถัดไปของกวานอวี๋ชียิ่งนัก หากเลือกซื้อศาสตราเวทล่ะก็...

"พี่ชี ซื้อศาสตราเวทกันไหม?" หวางฉงปาดันเสนอขึ้นมาอย่างตื่นเต้นได้จังหวะพอดิบพอดี

กวานอวี๋ชีส่งสายตาแบบมองไอ้ทึ่มให้หวางฉงปาหนึ่งชุด ให้ไปตีความกันเอาเอง

หวางฉงปางุนงงตาแป๋ว

ส่วนกวานอวี๋ชีหันไปมองโซนกระดาษยันต์ ตรงนั้นมียันต์ใหม่เอี่ยมที่สำนักเทพปฐพีเพิ่งประดิษฐ์เสร็จขึ้นชั้นวางมาไม่น้อยแล้ว แต่สายตาเขากลับมองไปยังยันต์ตราต้นซิ่งอีกฟากหนึ่ง ยันต์เหล่านี้ล้วนเป็นขั้นหวงคุณภาพต่ำ ดูเหมือนคนแลกจะไม่มากนัก จำนวนแทบไม่ต่างจากตอนเขามาคราวก่อนเลย

ดังนั้น ภายใต้สายตางุนงงของผู้คน กวานอวี๋ชีก็ชี้ยันต์ตราต้นซิ่งเหล่านั้นแล้วพูดว่า "ข้าเอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็ยันต์พวกนี้ทั้งหมด"

ศิษย์สำนักเทพปฐพีถามอย่างประหลาดใจ "ท่านแน่ใจนะว่าจะซื้อยันต์พวกนี้? รวมแล้วตั้ง 300 ใบเลยนะ!"

"ซื้อ!" กวานอวี๋ชีพยักหน้าหนักแน่น

"เอ่อ ได้ ขอบอกไว้ก่อนนะ แลกไปแล้ว คืนไม่ได้แล้วนะ!"

"ไม่มีปัญหา!"

ดังนั้น กระดาษยันต์ปึกใหญ่ 300 ใบ ก็มาวางอยู่ตรงหน้ากวานอวี๋ชี!

หวางฉงปากับจ้าวจิ่วงุนงงกับการตัดสินใจของกวานอวี๋ชีอยู่บ้าง แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ปริปากห้าม

กวานอวี๋ชีแบ่งยันต์ให้หวางฉงปากับจ้าวจิ่ว จากนั้นก็เดินออกจากหอแลกเปลี่ยนด้วยสีหน้าผ่อนคลายสบายใจ

นักพรตเจตนาแอบแฝงบางคนข้างๆ เห็นภาพนี้ มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้

ยันต์เยอะขนาดนี้ นี่กะเอายันต์ถมคนให้ตายเลยใช่ไหม!

ไม่กล้ายุ่ง ไม่กล้ายุ่งจริงๆ!

แต่พวกช่างสังเกตย่อมจับตามองยันต์เหล่านั้นไว้แล้ว การที่กวานอวี๋ชีแลกยันต์เสริมกำลังรบเฉพาะหน้านับว่าฉลาดหลักแหลม แต่เขาแลกยันต์ของสำนักเทพปฐพีแท้ๆ ก็ได้ ทำไมถึงเจาะจงแลกแต่ยันต์ตราต้นซิ่งพวกนั้นล่ะ?

ดังนั้นเหล่านักพรตช่างสังเกตที่ต่อแถวอยู่ ต่างก็แลกยันต์ชนิดนี้ติดมือกลับไปกันคนละเล็กละน้อย เตรียมเอาไปลองของดูสักตั้ง

แต่พอลองเข้าเท่านั้นแหละ เรื่องใหญ่เลย

มีลูกค้าขาประจำกลุ่มแรกหวนกลับมาแลกยันต์ตราต้นซิ่งเพิ่มอีกแทบจะทันที

เพียงหนึ่งสองชั่วยามผ่านไป ก็มีนักพรตอิสระทยอยทำภารกิจเสร็จกลับมาอีกเรื่อยๆ

ในนั้นก็มีนักพรตอิสระที่เคยเหมือนกวานอวี๋ชีกับพวก จำใจซื้อยันต์ตราต้นซิ่งไปแบบไร้ทางเลือก แต่พอใช้จริงแล้ว ต่างได้ผลลัพธ์ติดไม้ติดมือกันไม่มากก็น้อย ตอนนี้กลับจากภารกิจ ย่อมหมายตายันต์ชนิดนี้กันถ้วนหน้า

ดังนั้น ยันต์ตราต้นซิ่งในหอแลกเปลี่ยนก็เริ่มขายดีเป็นเทน้ำเทท่าด้วยความเร็วดุจไฟลามทุ่ง แถมนักพรตจำนวนไม่น้อยซื้อทีเดียวเป็นร้อยใบ!

เพียงหนึ่งวันสั้นๆ ให้หลัง ยันต์ตราต้นซิ่งสี่หมื่นใบก็ถูกนักพรตอิสระขั้นต่ำกลืนหายเกลี้ยงสต๊อก

นักพรตอิสระบางคนมาเห็นของหมดเกลี้ยง ยิ่งเสียดายหนักที่ไม่รีบซื้อแต่เนิ่นๆ แล้วยันต์ชนิดนี้ก็เริ่มหมุนเวียนซื้อขายกันเองในหมู่นักพรตอิสระ ปกติต้องบวกราคาเพิ่มอีกเท่าตัวถึงจะหาซื้อได้ ขาดแคลนหายากสุดๆ

ยันต์เหล่านี้ค่อยๆ ถูกนักพรตอิสระขั้นต่ำนำไปใช้ตามสมรภูมิชายขอบ และค่อยๆ ตีแผ่ชื่อเสียงออกไป นาม "ยันต์ซิ่ง" เลื่องลือกระจายไปทั่ว ส่วนนักประดิษฐ์ยันต์ผู้สร้างยันต์ซิ่ง ก็ถูกผู้คนขนานนามว่า "ปรมาจารย์ซิ่ง"