บทที่ 151 ข้อเสนอแนะของเจียงเสวี่ยหรู

อาจจะเป็นเพราะมื้อเที่ยงทานเยอะไปหน่อย หรือไม่ก็ออกกำลังกายหนักเกินไป สรุปก็คือจีหลานเยียนลุกไม่ขึ้น ดังนั้นโจวหยางจึงไม่ได้ไปกวนใจเธอ หลังจากกำชับให้พักผ่อนดีๆ แล้ว เขาก็ออกมา ก่อนออกมาเขาได้เรียกจางถิงที่อยู่ห้องข้างๆ มาอยู่เป็นเพื่อน เพราะทำแบบนี้โจวหยางถึงจะวางใจ หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จจางจวินก็หายตัวไป โจวหยางก็ไม่ได้สนใจ เขาพาเจียงเสวี่ยหรูออกไปข้างนอก

"โจวหยาง หลานเยียนเธอ..." เจียงเสวี่ยหรูเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ยังไงซะเมื่อเช้าจีหลานเยียนก็ยังดีๆ อยู่เลย

"เธอไม่เป็นไรหรอก อาจจะเป็นเพราะอุณหภูมิที่นี่กับเมืองจินหลิงต่างกันค่อนข้างมาก ร่างกายก็เลยรู้สึกไม่ค่อยสบายนิดหน่อยน่ะครับ" โจวหยางไม่ได้พูดส่งเดช แต่พูดตามความจริง ยังไงซะเขาก็คิดแบบนั้นจริงๆ

"โจวหยาง ร่างกายคุณแข็งแรงบึกบึนก็จริง แต่เรื่องบางเรื่องคุณก็ต้องเบาๆ ลงหน่อยนะ หลานเยียนอาจจะรับไม่ไหวนะ" "เพราะงั้น ทางที่ดีคุณควรจะรู้จักยับยั้งชั่งใจบ้าง ถ้าไม่ไหวจริงๆ จะลองหาวิธีอื่นดูก็ได้นะ"

โจวหยางรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ประสาทกลับแล้ว พูดจาอะไรพิลึกพิลั่น อะไรคือรับไหวรับไม่ไหว? แถมยังบอกให้เบาๆ หน่อย เบาบ้าบออะไรล่ะ! โจวหยางที่รู้สึกงุนงง เดินมึนๆ มุ่งหน้าไปยังตลาดหินหยกดิบ