บทที่ 157 ความร่วมมือที่มาหาถึงหน้าประตู

หลังจากทานมื้อค่ำตามปกติ โจวหยางและคนอื่นๆ ไม่ได้ออกไปข้างนอก ยังไงซะตอนนี้ข้างนอกก็ไม่ค่อยปลอดภัยนัก ดังนั้นจึงทำได้เพียงอยู่แต่ในห้อง จีหลานเยียนกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ผู้หญิงคนนี้ใช้เวลาอาบน้ำค่อนข้างนาน ดังนั้นโจวหยางจึงตัดสินใจหลอมรวมและดูดซับพลังงานระลอกหนึ่ง เมื่อช่วงบ่ายเขาให้เจียงเสวี่ยหรูซื้อหยกเจไดต์ราคาถูกมาไม่น้อย เวลานี้ทั้งหมดถูกเก็บไว้ในกระถางหรูอี้ จากนั้นเขาก็เริ่มหลอมรวมอย่างช้าๆ อันที่จริงการหลอมรวมนี้ โจวหยางแทบไม่ต้องทำอะไรเลย เขาก็แค่ส่งกระแสจิตสั่งการให้หลอมรวมก็พอแล้ว

"ที่รักคะ ฉันลืมหยิบผ้าเช็ดตัวมา คุณช่วยหยิบให้หน่อยสิคะ!"

เพิ่งจะหลอมรวมไปได้สักพัก เสียงของจีหลานเยียนก็ดังแว่วมาจากในห้องน้ำ โจวหยางจึงต้องวิ่งไปที่ห้อง หยิบผ้าเช็ดตัวส่งเข้าไปให้

"ที่รักคะ ฉันลืมหยิบแชมพูมา มันวางอยู่บนเคาน์เตอร์ คุณช่วยหยิบให้หน่อยสิคะ!" "ที่รักคะ ฉันลืมหยิบชุดชั้นในมาด้วย คุณช่วยหยิบให้หน่อยนะคะ!" "ที่รักคะ มาช่วยถูหลังให้หน่อยสิ ฉันเอื้อมไม่ถึง!"

เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าโจวหยางยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร ระดับสติปัญญาของเขาก็คงน่าสงสัยแล้วล่ะ เขาจึงเลิกสนใจเรื่องการหลอมรวมหยกเจไดต์ จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แล้วมุดเข้าไปในห้องน้ำ