บทที่ 188 ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์

ช่วงสิบกว่าปีมานี้ อวี๋เฉิงไห่กอบโกยเงินไปได้ไม่น้อย เพียงแต่สิ่งที่เขาทำนั้นถูกปิดบังไว้อย่างมิดชิดมาโดยตลอด บวกกับการจัดการเส้นสายทั้งเบื้องบนและเบื้องล่างได้อย่างยอดเยี่ยม จึงไม่เคยเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นเลย ทว่าครั้งนี้อวี๋เฉิงไห่กลับรู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นมาบ้าง และต้นเหตุของความกังวลนี้ ย่อมมาจากเรื่องราวเมื่อคืนอย่างไม่ต้องสงสัย ประเด็นสำคัญคือจังหวะเวลามันไม่ค่อยดีนัก เพราะคืนพรุ่งนี้ การทำธุรกรรมประจำเดือนกำลังจะเริ่มต้นขึ้น นี่คือปัญหาที่อวี๋เฉิงไห่เป็นกังวลมากที่สุด!

เพื่อความรัดกุม อวี๋เฉิงไห่จึงตัดสินใจว่าจะลงพื้นที่ไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองในครั้งนี้ อวี๋เฉิงไห่ไม่มีทางปล่อยปละละเลยพวกของไอ้ค่อมอย่างแน่นอน เพราะถ้าขืนทำแบบนั้น ตัวเขาเองก็คงต้องจบเห่ไปด้วย ยังไงซะ ไอ้ค่อมก็ล่วงรู้ความลับของเขามากเกินไป หากเขาไม่หาทางช่วยเหลือ หมอนี่ต้องคายความลับทั้งหมดของเขาออกมาจนหมดเปลือกแน่ และเมื่อถึงเวลานั้น อวี๋เฉิงไห่ย่อมต้องพบกับจุดจบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ อวี๋เฉิงไห่ก็ยังคงเดินทางไปที่โรงพยาบาล และได้พบกับไอ้ค่อม สาเหตุที่ต้องมาโรงพยาบาล ก็เพราะคนพวกนี้หลายคนได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาที่นี่ ทว่าห้องพักผู้ป่วยบางห้องในโรงพยาบาลแห่งนี้ กลับมีเจ้าหน้าที่ตำรวจคอยยืนเฝ้าคุ้มกันอยู่อย่างแน่นหนา

"ไอ้ค่อม ไม่ต้องกังวลไป ที่นี่คือถิ่นของเรา ขอแค่จัดการเรื่องของโจวหยางเสร็จ พวกแกก็จะถูกปล่อยตัวออกมาโดยไม่มีความผิดเอง" "เพราะฉะนั้นพวกแกต้องจำไว้ให้ดีว่า ต้องปิดปากให้สนิท ยืนกรานไปว่าพวกแกแค่หวังชิงทรัพย์ ห้ามพูดจาซี้ซั้วเด็ดขาด" "ไม่อย่างนั้น ต่อให้เป็นเทวดาก็ช่วยพวกแกไม่ได้ เข้าใจไหม?"

ไอ้ค่อมรีบพยักหน้ารับคำ อันที่จริงเขาก็รู้ดีว่า ขอเพียงเขาไม่พูดอะไรส่งเดช อวี๋เฉิงไห่ย่อมต้องหาทางช่วยพวกเขาออกไปเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าเขาพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไป สิ่งที่รอเขาอยู่ก็คือความตาย เพราะอวี๋เฉิงไห่จะไม่มีทางปล่อยพวกเขาไปแน่ ไม่ใช่แค่อวี๋เฉิงไห่ที่จะไม่ปล่อยพวกเขาไป เกรงว่าแม้แต่จางฉวนฉีคนนั้นก็คงต้องหาทางกำจัดพวกเขาให้สิ้นซากเช่นกัน

"เถ้าแก่ไม่ต้องห่วงครับ ผมรู้ว่าต้องทำยังไง!"