บทที่ 189 มื้อค่ำพร้อมหน้าพร้อมตา

โจวหยางหมดหนทาง ทำได้เพียงนั่งลงข้างๆ จีหลานเยียน จีหลานเยียนยิ่งได้ใจใหญ่ วางขาทั้งสองข้างพาดลงบนต้นขาของโจวหยางโดยตรง ความหมายนี้ชัดเจนมาก นั่นคือต้องการให้โจวหยางนวดให้ ความจริงนี่เป็นสิ่งที่จีหลานเยียนจงใจทำ เพื่อทำให้ใครบางคนดู เพราะจีหลานเยียนเป็นคนฉลาด เธอรู้ดีว่ามีผู้หญิงบางคนคิดไม่ซื่อกำลังเล็งผู้ชายของเธออยู่ ดังนั้น การทำแบบนี้ย่อมมีจุดประสงค์แอบแฝง!

โจวหยางถกแขนเสื้อขึ้น แล้วจัดการถอดรองเท้าของหญิงสาวออกอย่างเป็นธรรมชาติ ทันใดนั้นกลิ่นอัลไพน์อันเข้มข้นก็ลอยโชยออกมา อันที่จริงเท้าจะเหม็นหรือไม่เหม็นนั้น ขึ้นอยู่กับทั้งตัวบุคคลและสภาพแวดล้อม สาเหตุที่ผู้ชายเท้าเหม็นเป็นเพราะผู้ชายมีการขยับตัวมากกว่า เมื่อขยับตัวมากเหงื่อก็ออกง่าย เท้าจึงเหม็น ผู้หญิงมักจะมีการขยับตัวน้อยกว่า ประกอบกับชอบใส่เสื้อผ้าเปิดแขนเปิดขา ทำให้ระบายความร้อนได้ดีกว่า เหงื่อตามร่างกายย่อมลดน้อยลงตามธรรมชาติ ดังนั้นกลิ่นเหม็นที่เท้าก็มักจะเจือจางกว่าเมื่อเทียบกัน บวกกับผู้หญิงรักความสะอาดมากกว่า รองเท้าอาจจะใส่สีขาวในตอนเช้า พอตอนบ่ายก็เปลี่ยนไปใส่สีดำ ถุงน่องก็อาจจะเปลี่ยนวันละสองคู่ แต่ผู้ชายนั้นต่างออกไป ผู้ชายบางครั้งใส่รองเท้าคู่เดียวเป็นอาทิตย์หรือถึงครึ่งเดือนโดยไม่เคยเอาไปตากแดดเลยด้วยซ้ำ ดังนั้น เท้าของผู้ชายจึงมีกลิ่นเหม็นกว่า ทว่าจีหลานเยียนกลับมีกลิ่นเท้า ปกติแล้วมันก็ไม่ได้รุนแรงนัก แต่บ่ายวันนี้ขยับตัวทำกิจกรรมไปมากขนาดนั้น ดังนั้นพอถอดรองเท้าออก กลิ่นอัลไพน์อันเข้มข้นนั้นก็เลยลอยโชยออกมา

"ที่รักคะ เท้าฉันเหม็นมากเหรอคะ?" จีหลานเยียนเห็นโจวหยางขมวดคิ้ว จึงเอ่ยถามด้วยความไม่พอใจนัก

"ไม่เหม็นหรอก หอมมากเลยล่ะ หอมเหมือนกลิ่นหลัวซือเฝิ่นเลย!"

จีหลานเยียนย่อมไม่เชื่ออยู่แล้ว เธอจึงลุกขึ้นนั่งแล้วยกเท้าตัวเองขึ้นมาดม... เอาล่ะ ผู้หญิงคนนี้เดินตรงเข้าห้องน้ำไปเลย