บทที่ 200 ขาดแคลนกำลังพล

โจวหยางไม่ได้หวาดเกรงว่าหมอนี่จะผิดคำพูด การมีสัญญาอยู่ในมือนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่ประเด็นสำคัญที่สุดคือ ในสถานที่แห่งนี้ ต่อให้ไม่มีสัญญาฉบับนี้ อวี๋เฉิงฝูก็ไม่มีปัญญาทำอะไรเขาได้อยู่ดี เพียงแต่สิ่งที่โจวหยางต้องการคือความถูกต้องชอบธรรม เขาต้องการบริษัทแห่งนี้ และต้องการขบวนรถขนส่งนี้ยิ่งกว่าสิ่งใด บางทีสำหรับอวี๋เฉิงฝู บริษัทขนส่งสินค้าแบบนี้อาจจะไม่ได้มีมูลค่ามากมายนัก แต่ในสายตาของโจวหยาง มันกลับมีค่ามหาศาล

โจวหยางเป็นคนรักษาคำพูด เมื่อเรื่องทางนี้จัดการเรียบร้อย เขาก็ปล่อยตัวอวี๋จินหลงไป อวี๋เฉิงฝูไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว รีบพาลูกน้องเดินทางออกจากที่นี่ทันที ส่วนจะพากลับไปสั่งสอนลูกชายอย่างไรนั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องที่โจวหยางต้องเข้าไปก้าวก่าย เพราะหลังจากนี้เขายังมีเรื่องจุกจิกอีกมากมายที่ต้องจัดการ เช่น การเข้ารับช่วงต่อบริษัทขนส่งเฉิงไห่ และการโอนกรรมสิทธิ์บริษัทมาเป็นชื่อของตนเอง นอกจากนี้ยังต้องจัดการเส้นสายในทุกๆ ด้าน รวมถึงการเฟ้นหาผู้รับผิดชอบดูแลบริษัทขนส่งแห่งนี้

หลังจากไตร่ตรองดูแล้ว โจวหยางตัดสินใจมอบหมายให้วังลี่และจินฮุยเป็นผู้ดูแลบริษัท ทั้งสองคนนี้ติดตามโจวหยางมาตั้งแต่ช่วงแรกเริ่ม และเคยประจักษ์ในความสามารถของโจวหยางมาแล้ว ดังนั้นการให้ทั้งคู่มาดูแลที่นี่จึงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ยิ่งไปกว่านั้น ธุรกิจของบริษัทนี้ก็ลงตัวอยู่แล้ว ตอนนี้ก็แค่เปลี่ยนตัวผู้บริหารและเจ้าของใหม่เท่านั้น แน่นอนว่าการที่โจวหยางยึดครองบริษัทนี้ไว้ ก็เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับอนาคต ถึงเวลาที่โจวหยางต้องใช้เส้นสายที่มีแล้ว เช่น บรรดาผู้มีอิทธิพลที่ซ่อนตัวอยู่ ซึ่งเขาเคยให้จางจวินส่งข้อมูลไปให้ก่อนหน้านี้ โจวหยางจะไม่เอาตัวเองไปยืนอยู่ในที่แจ้ง ดังนั้นเรื่องราวเหล่านี้เขาจึงยกให้เป็นหน้าที่ของวังลี่และจินฮุยในการจัดการ ในเมื่อตั้งใจจะมอบบริษัทให้ทั้งสองคนดูแลแล้ว หลายๆ เรื่องพวกเขาก็ต้องหาทางจัดการกันเอาเอง หนึ่งในนั้นคือการจัดระเบียบภายในบริษัท โดยเฉพาะกลุ่มลูกน้องของอวี๋เฉิงไห่

ความจริงแล้วโจวหยางอยากจะโน้มน้าวคนกลุ่มนี้มาร่วมงานด้วย เพราะในอนาคตเขาต้องเดินทางออกจากที่นี่ การจะพึ่งพาแค่จินฮุยและวังลี่เพียงสองคน อาจจะไม่สามารถคุมสถานการณ์ที่นี่ได้อยู่หมัด โจวหยางจึงเริ่มเล็งเป้าหมายไปที่ไอ้ค่อม ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ตอนนี้ไอ้ค่อมรู้เรื่องแล้วว่าอวี๋เฉิงไห่จบเห่แล้ว แถมยังตายไปแล้วด้วย ในเวลานี้ เขาตกอยู่ในสภาวะสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด เพราะเมื่ออวี๋เฉิงไห่ตายไป ความผิดของคนกลุ่มพวกเขาก็จะถูกตัดสินทันที เนื่องจากไม่มีใครคอยวิ่งเต้นใช้เส้นสายช่วยเหลืออีกแล้ว การต้องติดคุกจึงเป็นเรื่องที่แน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นประวัติของพวกเขาก็ใช่ว่าจะสะอาดสะอ้าน พอถูกสืบสวนสอบสวนเข้าหน่อยล่ะก็...

จังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก โจวหยางค่อยๆ เดินเข้ามาข้างใน ทันทีที่ไอ้ค่อมเห็นโจวหยาง เขาก็ตั้งท่าเตรียมป้องกันตัวตามสัญชาตญาณในทันที