บทที่ 208 กูเสิน

โจวหยางกำลังเล่นพนันหินอยู่ที่รุ่ยเฉิง ส่วนอวี๋เฉิงฝูในขณะนี้ได้พาอวี๋จินหลงและถูหลงมาถึงเขตเหมียวเจียงแล้ว

เหมียวเจียงมีความหมายครอบคลุมพื้นที่กว้างขวางมาก

คำว่าเหมียวเจียงมักปรากฏในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง หมายถึงเขตพื้นที่อยู่อาศัยของชาวเหมียวเป็นหลักในแถบตะวันตกเฉียงใต้ของจีน

ความหมายโดยกว้างของเหมียวเจียงรวมถึงบางส่วนของมณฑลยูนนาน เสฉวน กุ้ยโจว หูหนาน ฉงชิ่ง และกวางสี

ส่วนความหมายโดยแคบนั้น หมายถึงเขตที่อยู่อาศัยของชาวเหมียวแดงซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เขาหล้าเอ่อร์ในเซียงซี มณฑลหูหนาน และเขตที่อยู่อาศัยของชาวเหมียวดำซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เขาเหลยกงและเขาเยว่เลี่ยงในเฉียนตงหนัน มณฑลกุ้ยโจว