บทที่ 214 สุดยอด สุดยอดจริงๆ!

"เหมาไถเฟยเทียน โจวหยาง นายไม่เบาเลยนี่!" เถียนเผิงเป็นคนรักเหล้า คนรักเหล้ามักจะรู้เรื่องเหล้าดี โดยเฉพาะคนที่มีหน้ามีตาอย่างเถียนเผิง ย่อมต้องเคยผ่านตากับเหล้าดีๆ มาก่อน ความจริงแล้วเหล้าชนิดนี้ไม่ได้แพงหูฉี่อย่างที่ผู้คนคิดกันหรอก แน่นอนว่ายกเว้นเหล้าที่ผลิตมาเป็นพิเศษสำหรับคนกลุ่มน้อยพวกนั้น เหล้าแบบนี้ ตามท้องตลาดก็ราคาขวดละหนึ่งพันเจ็ดถึงหนึ่งพันแปดร้อยหยวนเท่านั้น แต่ของพวกนี้ต้องดูประเภทและปีที่ผลิตด้วย เหล้าขวดเดียวกัน บางขวดอาจมีมูลค่าไม่กี่ร้อยหยวน บางขวดอาจมีมูลค่าทะลุหมื่นหยวน แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ราคานี้คนธรรมดาก็ไม่มีปัญญาดื่มหรอก หรือจะพูดให้ถูกคือตัดใจดื่มไม่ลงต่างหาก แถมยังไม่มีความจำเป็นขนาดนั้นด้วย

"ประธานเถียน ถ้าคุณชอบดื่ม ที่ผมยังมีอีกหลายขวด เดี๋ยวขากลับผมให้คุณติดมือกลับไปสองขวดครับ”

“ผู้อาวุโสหวงก็เหมือนกันครับ มีไม่เยอะหรอก แต่สองขวดก็ยังพอมีครับ”

“หลานเยียน ไวน์แดงนี่ผมยกให้คุณจัดการนะ ถ้าไม่พอ ในตู้ยังมีอีก คุณไปหยิบเองได้เลย!"

โจวหยางพูดไปพลางยื่นขวดไวน์แดงให้จีหลานเยียนไปพลาง ความจริงเรื่องนี้ก็มีธรรมเนียมอยู่บ้าง ปกติเวลาบนโต๊ะอาหารมีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ผู้ชายก็มักจะจับกลุ่มกันเองโดยอัตโนมัติ ผู้หญิงเองก็เช่นกัน เพราะหัวข้อที่ผู้ชายคุยย่อมไม่เหมือนกับผู้หญิง แถมเหล้าที่ดื่มก็ไม่เหมือนกันด้วย ดังนั้นความหมายของโจวหยางจึงเข้าใจง่ายมาก คือให้จีหลานเยียนรับหน้าที่ดูแลรับรองพวกผู้หญิง