บทที่ 215 อวี๋จินหลงผู้แสนรันทด

จีหลานเยียนย่อมไม่รู้ว่าโจวหยางกำลังมองอะไรอยู่ เธอเข้าใจไปว่าโจวหยางคงเหนื่อยจนลุกไม่ขึ้น "สมน้ำหน้า ใครใช้ให้คุณก่อเรื่องวุ่นวายทั้งคืนล่ะคะ?”

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเรามาตั้งกฎกันสามข้อ วันจันทร์ พุธ ศุกร์ คุณต้องไปนอนห้องแขก ไม่อย่างนั้นฉันกลัวว่าคุณจะ...”

“อ๊าย เช้าตรู่แบบนี้คุณจะทำอะไรเนี่ย...”

“อย่าดึงสิ เจ็บนะ~" …………

กว่าโจวหยางจะมานั่งทานมื้อเช้าที่ห้องนั่งเล่นได้ เวลาก็ปาเข้าไปเก้าโมงเช้าแล้ว จีหลานเยียนนั่งอยู่บนโซฟาพลางถลึงตาใส่โจวหยางอย่างเอาเรื่อง แต่โจวหยางก็แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ โจวหยางก็พาลู่หู่มาที่บ้านของกวนเฉิงหรู ต้องยอมรับเลยว่าการมีคนขับรถพ่วงตำแหน่งบอดี้การ์ดด้วยนี่มันดีจริงๆ ทั้งช่วยขับรถ ช่วยคุ้มกันความปลอดภัย แถมยังช่วยหิ้วของขวัญได้อีกต่างหาก