ตอนที่ 216
บทที่ 216 ดึงดูดนักลงทุนให้มาร่วมมือ
minibunny · 6,535 ตัวอักษร
เมืองหลวง สโมสรชั้นสูงโยวหลานเชวี่ย ช่วงนี้สื่อเหยียนเวยค่อนข้างยุ่ง สาเหตุหลักคือการหาสถานที่ แต่ในเวลานี้ สื่อเหยียนเวยกลับกำลังจ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยสายตาเหม่อลอย นี่ไม่ใช่เพราะโทรศัพท์มันน่าดูอะไรนักหนา แต่เป็นเพราะความคิดของเธอถูกดึงดูดไปกับสายโทรศัพท์เมื่อครู่นี้ต่างหาก และสายนั้นก็เป็นโจวหยางที่โทรมาเช่นกัน
แตกต่างจากฉีเต๋อเซิ่ง โจวหยางโทรหาผู้หญิงคนนี้ด้วยคำพูดที่ตรงไปตรงมามากกว่า ใจความหลักก็คือเชิญชวนให้เธอไปที่เมืองจินหลิงเพื่อคุยเรื่องความร่วมมือ เพราะก่อนหน้านี้ทั้งสองคนก็คุยกันจนเกือบจะลงตัวแล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้เซ็นสัญญาเพราะเหตุผลบางอย่าง ดังนั้นการที่โจวหยางโทรมาในเวลานี้ สื่อเหยียนเวยย่อมรู้ดีว่าต้องมีเรื่องเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น อีกทั้งโจวหยางก็อธิบายคร่าวๆ ทางโทรศัพท์ไปแล้วด้วย และนี่ก็คือสาเหตุที่ทำให้สื่อเหยียนเวยต้องมานั่งเหม่อลอยอยู่แบบนี้ เพราะแผนความร่วมมือใหม่ที่โจวหยางเสนอมานั้น เรียกได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อทางฝั่งเธอมาก
สื่อเหยียนเวยไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าหากเป็นความร่วมมือตามแผนเดิม โจวหยางยอมแบ่งหุ้นให้เธอสามส่วนก็ถือว่าดีมากแล้ว แต่ตอนนี้ เป็นการร่วมมือกันสี่ฝ่าย แถมโจวหยางยังบอกเป็นนัยว่าเธอสามารถถือหุ้นได้สองส่วน แม้จะดูเหมือนลดลงจากสามส่วนเหลือสองส่วน มองเผินๆ เหมือนจะได้น้อยลง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย เพราะสามส่วนในตอนแรกนั้นหมายถึงร้านแค่สาขาเดียว แต่ตอนนี้แม้จะได้แค่สองส่วน ทว่ามันคือการร่วมมือจากทั้งสามสาขา หากยังไม่เข้าใจ ลองคำนวณตัวเลขง่ายๆ ดูก็รู้แล้ว ร้านหนึ่งสาขาทำกำไรได้ 100 หยวน เธอจะได้ส่วนแบ่ง 30 หยวน แต่ตอนนี้มีสามสาขา สมมติว่าสาขาหนึ่งทำกำไรได้แค่ 20 หยวน สามสาขาก็คือ 60 หยวน นั่นหมายความว่ากำไรที่ได้มันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว และในอนาคตหากมีการเปิดสาขาเพิ่ม ก็จะดำเนินการในรูปแบบนี้เช่นกัน
แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้มีแต่ข้อดีเสมอไป ข้อเสียก็มีอยู่บ้าง อย่างเช่นเดิมทีมีคนตัดสินใจแค่สองคน ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นสี่คน นอกจากนี้ ค่าใช้จ่ายในการเปิดร้านหนึ่งสาขากับสามสาขาก็ไม่เท่ากัน ถ้าคุณอยากได้ส่วนแบ่งมาก อย่างแรกคือคุณต้องยอมจ่ายมากกว่าเดิม เมื่อเป็นเช่นนี้ เงินทุนที่ต้องลงในช่วงแรกก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย หลายปีมานี้สื่อเหยียนเวยทำเงินได้ไม่น้อยก็จริง แต่เงินก้อนนี้ก็คงไม่ได้มากมายมหาศาลอะไร ประเด็นสำคัญคือทรัพย์สินบางอย่างมันไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที อย่างร้านเครื่องประดับทั้งสามแห่ง คุณย่อมไม่สามารถนำของทั้งหมดในร้านไปเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ในพริบตา แล้วยังมีสโมสรแห่งนี้ของเธออีก มูลค่าทรัพย์สินไม่ได้หมายความว่าเธอจะมีกระแสเงินสดในมือ เงินทองมันต้องค่อยๆ หา มันต้องใช้เวลาและกระบวนการ ดังนั้น หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว สื่อเหยียนเวยจึงตัดสินใจเดินทางไปเมืองจินหลิงสักรอบ
…………
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
