บทที่ 221 สกัดแมลงกู่

เมื่อมุกเบญจพิษอยู่ในมือ โจวหยางมองเห็นหนอนแมลงตัวหนึ่งที่อยู่ข้างใน เขาก็ต้องรู้สึกประหลาดใจ เพราะหนอนชนิดนี้เขาไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อนเลย แต่นั่นยังไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด เพราะความจริงแล้วมีสิ่งของอีกมากมายบนโลกนี้ที่เขาไม่เคยเห็น ทว่าประเด็นสำคัญคือ ตาซ้ายของเขากลับสามารถอ่านข้อมูลของสิ่งนี้ออกมาได้:

【ชื่อมอนสเตอร์: กู่กลืนไขกระดูก, ลักษณะเด่น: ใช้เพียงกลิ่นก็สามารถตามหาพาหะได้ จากนั้นจะเกาะติดกับร่างกายพาหะและค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปด้านใน】

【หลังจากนั้นจะคอยกัดกินกระดูกและไขกระดูกของพาหะอย่างต่อเนื่อง ระยะเวลาในการเกาะติดใช้เวลาประมาณ 8 ชั่วโมง อาการที่ปรากฏคือเริ่มจากคัน แล้วตามด้วยเจ็บปวด!】

【ความเจ็บปวดและคันในแต่ละครั้งจะทวีความรุนแรงเป็นเท่าตัวจากครั้งก่อนหน้า จนกว่าพาหะจะเสียชีวิต สามารถสยบเพื่อนำมาใช้งานได้!】

ข้อมูลด้านหลังยังมีอีกยาวเหยียด ทั้งวิธีการเลี้ยงดู วิธีการควบคุม หรือแม้กระทั่งบอกเล่าถึงที่มาของการกำเนิดสิ่งนี้ ยิ่งโจวหยางอ่านเขาก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัว ถ้าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริง และถ้าเขาไม่มีมุกเบญจพิษอยู่กับตัวล่ะก็ ผลลัพธ์ที่ตามมาคง... หากมองย้อนกลับไปไม่นานนัก ถ้าบุคคลลึกลับคนนั้นไม่ได้เตือนเขา โจวหยางย่อมไม่มีทางสั่งให้พวกจางจวินออกไปตามล่าหาอสรพิษและแมลงมีพิษจำนวนมากมาให้แน่นอน และถ้าเป็นเช่นนั้น มุกเบญจพิษก็คงไม่มีอานุภาพมากขนาดนี้ หรือพูดง่ายๆ คือ ครั้งนี้เขาคงตกอยู่ในอันตรายที่ร้ายแรงกว่าเดิมหลายเท่า