บทที่ 250 วัตถุที่มักทำให้หลงเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น

หลังจากเขียนคำตอบเสร็จ โจวหยางก็เดินกลับมาหาคณะของกวนเฉิงหรูอีกครั้ง

"ฉันนึกว่าคุณจะเป็นคนแรกในทุกๆ รอบเสียอีก!" "ยิ่งรอบหลังๆ ยิ่งยากขึ้น ความสามารถที่แท้จริงถึงได้แสดงออกมาให้เห็นไงล่ะ!"

ทันทีที่เขากลับมา เสียงประชดประชันของหลิวเย่ก็ดังขึ้นตรงเวลาพอดี โจวหยางไม่ได้สนใจเจ้าหมอนี่ มันก็แค่พฤติกรรมของพวกคนพาลที่ได้ใจเท่านั้น เจ้าหมอนี่คิวอยู่ก่อนหน้าโจวหยาง จึงกลับมาเร็วกว่าโจวหยางอยู่บ้าง ที่สำคัญคือหมอนี่เขียนคำตอบแบบสั้นๆ ง่ายๆ เท่านั้น

โจวหยางไม่ถือสา แต่ไม่ได้หมายความว่าสื่อซ่างเฟยจะไม่ใส่ใจ เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สนใจเรื่องหน้าตาอะไรนั่นหรอก อีกอย่างตัวเธอกับหมอนี่ก็ไม่ถูกชะตากันมานานแล้ว

"ฉันจะบอกให้นะหลิวฮั่วหัว อย่ามาทำเป็นเก่งหน่อยเลย แค่เร็วกว่าคนอื่นไม่กี่วินาทีก็ทำเป็นมาโอ้อวด" "ฉันไม่อยากจะพูดให้เสียเวลาหรอกนะ ตอนยืนต่อคิวน่ะ คุณน่ะอยู่คนที่สอง ซึ่งคุณนำหน้าศิษย์น้องของฉันไปตั้งสามคิว" "อย่างน้อยๆ ก็น่าจะห่างกันสัก 3 นาที แต่คุณกลับมาถึงก่อนศิษย์น้องฉันไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ คุณเอาหน้าไหนมาพูดจาแบบนี้?"