บทที่ 255 การพบกันครั้งแรก

โจวหยางเห็นสายเรียกเข้าเป็นชื่อของเถียนเผิง เขาก็พอจะเดาจุดประสงค์ได้ทันที พูดตามตรง จะให้บอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเร็วกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก หากเรื่องนี้ยืดออกไปได้อีกสักสองสามเดือน หรือถ้าเป็นไปได้คือหลังปีใหม่ไปแล้วก็จะถือว่าสมบูรณ์แบบที่สุด แต่นี่เปรียบเสมือนการเปิดเผยความลับนี้ออกมาก่อนเวลาถึงครึ่งปี ซึ่งจะเป็นปัญหาที่ชวนปวดหัวอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม เขามั่นใจว่าเถียนเผิงไม่ใช่คนประเภทนั้น หมายความว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความตั้งใจของสองสามีภรรยาเถียนเผิงแน่นอน ดังนั้นไม่ว่าจะในแง่ความสัมพันธ์ส่วนตัวหรือเรื่องราวในอนาคต เขากับเถียนเผิงก็ไม่ควรจะมีเรื่องกินแหนงแคลงใจต่อกัน ลูกผู้ชายย่อมไม่ควรเสียงานใหญ่เพียงเพราะเรื่องเล็กน้อย เขาจึงกดรับสายทันที...

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากโจวหยางโทรศัพท์ไปแจ้งกวนเฉิงหรูและเซี่ยชางหรงเรียบร้อยแล้ว เขาก็ให้สื่อซ่างเฟยไปส่งที่สนามบิน เมื่อถึงจุดหมาย จางถิงที่มารอรับก็เห็นโจวหยางและลู่หู่ทันที เธอจึงรีบโบกมือทักทาย

"ว่ามาสิ สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?" ทันทีที่ทั้งสามคนขึ้นรถ โจวหยางก็รีบเอ่ยถามถึงสถานการณ์ทันที จางถิงรีบเล่าเหตุการณ์เมื่อวานให้ฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน

"เจ้านายคะ คุณต้องระวังตัวให้ดีนะ ฉันว่าสองคนนั้นดูไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่ายๆ เลยค่ะ!" โจวหยางพยักหน้าโดยไม่ได้พูดอะไรต่อ อันที่จริงตัวเขาเองก็กำลังปวดหัวไม่แพ้กัน หากเป็นคนอื่น เขาอาจจะเลือกที่จะเพิกเฉย แต่คนสองคนนี้คือพ่อแม่ของจีหลานเยียน คำพูดคำจาหรือการกระทำใดๆ จึงต้องคำนึงถึงความรู้สึกของจีหลานเยียนเป็นที่ตั้ง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รีบร้อนเดินทางกลับมาเช่นนี้ เดิมทีเขาตั้งใจว่าจะอยู่ที่เมืองหลวงต่ออีกสักสองวันเสียด้วยซ้ำ