บทที่ 291 บุกโจมตีคลังสินค้า

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืน โจวหยางพา ลู่หู่ และ สื่อหยวนเวย เดินทางมายังสถานที่ใกล้กับคลังสินค้าของไมเคิล เดิมทีเขาไม่คิดจะพาหญิงสาวมาด้วย แต่เมื่อปล่อยให้เธออยู่โรงแรมคนเดียวเขาก็ไม่วางใจ แต่อย่างไรเสียก็มีลู่หู่คอยคุ้มครองอยู่ ตราบใดที่ไม่อยู่ใกล้จุดปะทะเกินไป อันตรายก็นับว่าไม่มากนัก

พวกเขาเฝ้ารออยู่ที่นี่มากว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว โจวหยางเหลือบดูเวลา พบว่าเหลืออีกเพียง 25 นาทีก็จะถึงเวลานัดหมายกับเตียวปู้ไฉ ในตอนนี้จึงทำได้เพียงแค่เฝ้ารอ

ทางฝั่งเตียวปู้ไฉ หลังจากพากลุ่มของช่ายโก่วเคลื่อนที่เข้ามาอย่างเงียบเชียบ เนื่องจากเป็นยามค่ำคืน พวกเขาจึงมองเห็นสภาพภายในได้ไม่ชัดเจนนัก แต่ก็สังเกตเห็นว่าบริเวณประตูหน้ามีคนถือปืนยืนยามอยู่ แม้แต่บนดาดฟ้าก็ยังมีคนถือปืนเฝ้ายาม แสดงว่าพวกเขามาถูกที่แล้ว อย่างน้อยช่ายโก่วก็คิดเช่นนั้น

"กุนซือเตียว เราควรทำยังไงต่อไป?" ช่ายโก่วเองก็เกรงว่าหากบุกเข้าไปตรงๆ จะสูญเสียมากเกินไป อีกฝ่ายแม้จะมีคนไม่เยอะ แต่กลับได้เปรียบเรื่องชัยภูมิ หากลอบโจมตีพลาดเป้าอาจนำไปสู่การปะทะกันแบบซึ่งหน้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่ายโก่วไม่ต้องการ เขาจึงโยนคำถามนี้ให้เตียวปู้ไฉ

"หัวหน้าทีมช่าย เรื่องนี้ง่ายมาก พวกเรามีกัน 200 คน นายนำคน 100 คนรออยู่ที่นี่ ส่วนฉันจะนำอีกกลุ่มอ้อมไปทางด้านหลัง”