ตอนที่ 231
บทที่ 231: กลับมาเกิดใหม่! ตระกูลสวีวุ่นวาย!
minibunny · 4,542 ตัวอักษร
หมัดของเย่ว์เสี่ยวเฟยรุนแรงเหมือนพายุฝน หมัดแล้วหมัดเล่า ก็กระหน่ำใส่ร่างกายของเกาจื่อเซิ่งอย่างบ้าคลั่ง
เขาไม่ได้ใช้เทคนิคที่ฉูดฉาดเลย มีแต่การชกต่อยและเตะที่ดิบและตรงไปตรงมาที่สุด
ทุกหมัดเต็มไปด้วยความโกรธและความอัปยศที่เขาได้สะสมมาตลอด!
ทุกการเตะคือการตัดสินลงโทษที่สิ้นเชิงที่สุดต่อคนชั่วคนนี้!
ในตอนแรก เกาจื่อเซิ่งยังคงกรีดร้องและดิ้นรน
“อย่าตีข้า...ข้าผิดไปแล้ว...ไว้ชีวิตข้าด้วย...”
ต่อมา เสียงของเขาก็ค่อย ๆ แผ่วลง เหลือเพียงเสียงครางที่ไม่มีสติ
สุดท้ายเขาก็เงียบไปโดยสิ้นเชิง นอนกองอยู่บนพื้นเหมือนโคลน ปล่อยให้หมัดและเท้าของเย่ว์เสี่ยวเฟยตกลงบนร่างกายของเขา โดยไม่มีการต่อต้านอีกต่อไป
เย่ว์เสี่ยวเฟยไม่รู้ว่าตัวเองต่อยไปนานแค่ไหน
จนกระทั่งเขารู้สึกว่าหมัดของเขาชา และความอัดอั้นในอกของเขาก็ถูกระบายออกไปจนหมดแล้ว
“ฟู่...ฟู่...ฟู่...”
เย่ว์เสี่ยวเฟยหยุด แล้วหายใจหอบอย่างหนัก
เมื่อมองไปที่เกาจื่อเซิ่งที่อยู่บนพื้น ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปแล้ว ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด
ใบหน้าของเขาบวมจนเหมือนหัวหมู หมดสติไปแล้ว เหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายที่รวยรินเท่านั้น
ตุบ ตุบ ตุบ!
เย่ว์เสี่ยวเฟยค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปที่อ่างล้างหน้าตรงมุมห้อง เปิดน้ำ แล้วล้างคราบเลือดบนมืออย่างระมัดระวัง
เขามองตัวเองในกระจก ที่มีสายตาเย็นชา และมีความดุดันเล็กน้อย แล้วถอนหายใจยาว
ความแค้นได้รับการชำระแล้ว!
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็จัดเสื้อผ้าของเขา แล้วเปิดประตูเหล็กที่หนักอึ้งออก
“เอี๊ยด—”
แสงแดดที่ส่องเข้ามาจากด้านนอกทำให้แสบตาเล็กน้อย
เฉินโม่ยืนเฝ้าอยู่ที่นั่นเหมือนเทพเจ้าประตู
ฟู่...
ลมทะเลที่เย็นเฉียบก็พัดเข้ามา พัดพาเอากลิ่นคาวเลือดออกจากตัวเขา และยังพัดพาเมฆหมอกสุดท้ายในใจของเขาออกไป
เย่ว์เสี่ยวเฟยสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วรู้สึกว่าในตอนนี้—
เขาได้กลับมาเกิดใหม่!
ในขณะที่เย่ว์เสี่ยวเฟยกำลังสะใจที่ได้แก้แค้น
เมืองเจียงเฉิงกลับมีความวุ่นวาย และบรรยากาศก็ตึงเครียดถึงขีดสุด
“โครม! โครม! โครม!”
รถจี๊ปทหารที่ติดป้ายพิเศษหลายคัน ก็วิ่งไปตามถนนในเมืองเจียงเฉิงเหมือนสัตว์ร้ายเหล็กที่เงียบ ๆ
กองบัญชาการกองทัพภาค มณฑลซานซี ภายในห้องประชุมลับที่มีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด
นายพลหลายคนที่มีดาวอยู่บนบ่ากำลังยืนล้อมรอบแผนที่ แล้วร้อนรนเหมือนมดบนกระทะร้อน
แกนนำหลักรุ่นที่สองและรุ่นที่สามของตระกูลสวีมากันเกือบหมดแล้ว
คนที่นำหน้ามามีใบหน้าที่ดูแข็งแกร่ง และมีอำนาจที่ไม่สามารถทำอะไรได้ บนไหล่ของเขาติด ดาวสีทองห้าดวง ที่ส่องประกาย!
เขาคือ สวีซานเจียง ลูกชายคนโตของสวีอันปัง และเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของเขตสงครามภาคเหนือ!
ข้าง ๆ เขาคือ สวีซื่อไห่ น้องชายคนที่สอง ที่มีท่าทางอ่อนโยน และสวมแว่นตา เป็นนายพลสามดาว
แล้วก็ ฉินเชียนซาน น้องเขยของเขา ผู้บัญชาการกองทัพภาคเมืองหลวง ซึ่งเป็นคนที่มีอำนาจมาก
นอกจากนี้ ยังมี สวีจิงเถา หลานชายคนโตของผู้บัญชาการเรือบรรทุกเครื่องบิน ‘ตงเฟิง’ ยศนาวาเอก!
กล่าวได้ว่าตระกูลสวี ยกเว้นคนบางส่วนที่กำลังทำภารกิจอยู่ต่างประเทศ สมาชิกหลักเกือบทั้งหมดมารวมตัวกันที่เมืองเจียงเฉิง
และเป้าหมายของพวกเขาคือการตามหา สวีอันปัง ที่หนีออกจากบ้าน!
“พี่ใหญ่! ยังไม่มีข่าวเลย!”
สวีซื่อไห่วางโทรศัพท์ในมือลง สีหน้าของเขาเคร่งขรึมมาก
“พวกเราได้ใช้ระบบกล้องวงจรปิดของประเทศ ตรวจสอบเส้นทางจราจรทั้งหมดที่ออกจากเมืองหลวงไปเมืองเจียงเฉิงแล้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยของพ่อกับหลินเถี่ยจวินเลย!”
“ระบบตำรวจในพื้นที่ก็ตรวจสอบแล้ว ข้อมูลการเช็คอินที่โรงแรมและที่พักก็ไม่มีข้อมูลของพวกเขา!”
ฉินเชียนซานก็เต็มไปด้วยความกังวล: “ท่านผู้เฒ่าเหมือนหายตัวไปในอากาศ!”
สวีซานเจียงทุบโต๊ะอย่างแรง
“คนแก่สองคนที่มีอายุเกือบสองร้อยปี โทรศัพท์ก็ปิดเครื่อง แล้วก็ไม่มีเครื่องติดตามอยู่บนตัว แล้วหนีออกมาแบบนี้ มันเรื่องบ้าอะไร?”
ถึงแม้ว่าปากของเขาจะโกรธ แต่ความกังวลในดวงตาของเขาก็ไม่สามารถปิดบังได้
วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบหนึ่งร้อยปีของพ่อ!
คนที่มีตำแหน่งสูงในประเทศมังกรทุกคนต่างก็ตั้งตารอที่จะไปที่เขาหยูฉวน เพื่ออวยพรวันเกิดให้ท่าน!
แต่ผลสุดท้าย เจ้าของงานวันเกิดกลับหนีไปแล้ว!
ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบได้?
“พ่อครับ! ท่านอย่าเพิ่งกังวลไป”
สวีจิงเถาพูด: “พวกเรามาคิดกันใหม่! นอกจากไปพบปู่เย่ว์แล้ว ท่านปู่จะไปที่ไหนอีก?”
“จะไปที่ไหนได้อีก?”
สวีซานเจียงโบกมือด้วยความหงุดหงิด: “พ่อใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อการต่อสู้ และสร้างเรือรบ เพื่อนของเขาเกือบตายในสนามรบไปหมดแล้ว เย่ว์ฉินหู่คือเพื่อนสนิทที่รอดตายมาด้วยกัน การที่พ่อมาเมืองเจียงเฉิง ก็เพื่อที่จะมาหาผู้เฒ่าเย่ว์แน่นอน!”
“แล้วปู่เย่ว์ล่ะ?” สวีจิงเถาถามอีก
“พวกเราได้สืบแล้ว บ้านเก่าของผู้เฒ่าเย่ว์ถูกไฟไหม้ แล้วท่านถูกนำตัวไปที่สถานพยาบาลของกองทัพภาค!”
“ท่านเป็นอัลไซเมอร์แล้ว แล้วจำใครไม่ได้แล้ว ปากของท่านเอาแต่พูดว่า ‘ปกป้องที่มั่น’ ‘บุกไปข้างหน้า’!”
“ถ้าพ่อเห็นเขาเป็นแบบนี้ คงจะรู้สึกไม่ดีขนาดไหน!”
ครอบครัวก็เงียบไป ห้องประชุมก็ตึงเครียดถึงขีดสุด
“ติ๊งด่อง!”
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ดาวเทียมที่เข้ารหัสของสวีซานเจียงก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
เป็นผู้บัญชาการกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ยังคงอยู่ที่เขาหยูฉวนเป็นคนโทรมา
“ท่านผู้บัญชาการ! ท่านรีบหาทางแก้ไขหน่อยเถิดครับ!”
“ตอนนี้ที่ตีนเขาหยูฉวน รถติดยาวไปถึงวงแหวนที่ห้าแล้ว!”
“ผู้นำตระกูลของแปดตระกูลใหญ่มากันหมดแล้ว! แล้วยังมีทายาทของนายพลเก่าในกองทัพ และเจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาล...แม้แต่คนสนิทของคนใหญ่คนโตยังโทรมาถามหลายครั้งแล้ว!”
“ทุกคนกำลังรอฉลองวันเกิดให้ท่านผู้เฒ่า! แต่เจ้าของวันเกิดหายไปแล้ว! นี่...นี่จะทำอย่างไรดี?!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น