ตอนที่ 232
บทที่ 232: มูลค่าของเย่ว์เสี่ยวเฟย มากกว่าตระกูลจ้าวร้อยเท่า!
minibunny · 5,438 ตัวอักษร
เสียงของผู้บัญชาการกองกำลังรักษาความปลอดภัยเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องในครอบครัวของตระกูลสวีแล้ว
ผู้นำระดับสูงในกองทัพและรัฐบาลของประเทศมังกรกำลังรวมตัวกัน แต่ตัวเอกกลับหายไป
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป จะเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่ และอาจจะทำให้เกิดความสงสัยและความวุ่นวายที่ไม่จำเป็น!
สีหน้าของสวีซานเจียงก็ดูไม่ดีเลย
เขารู้ว่าเขาต้องกลับไปทันที
ในฐานะผู้นำของตระกูลสวี เมื่อพ่อของเขาไม่อยู่ เขาต้องกลับไปควบคุมสถานการณ์ และต้อนรับแขกที่มาเยี่ยม!
“ใจเย็น!”
สวีซานเจียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบลง สมองของเขาก็คิดอย่างรวดเร็ว
“บอกทุกคนว่าท่านผู้เฒ่าเป็นหวัดเล็กน้อยและกำลังพักผ่อน งานวันเกิดจะเลื่อนออกไปสองชั่วโมง!”
“ครับ!”
ผู้บัญชาการกองกำลังรักษาความปลอดภัยก็รับคำสั่ง แล้วรีบถอยออกไป
วางสายแล้ว สวีซานเจียงก็เดินไปที่แผนที่ แล้วใช้ปากกาสีแดงวาดวงกลมขนาดใหญ่บนแผนที่เมืองเจียงเฉิง
“ซื่อไห่! หมิงจู! เชียนซาน! จิงเถา!”
“พวกแกทุกคนต้องอยู่ที่เมืองเจียงเฉิง!”
“ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม! ทั้งเรดาร์ทหาร หรือโดรนสอดแนม! ให้ข้าค้นหาพื้นที่นี้ทีละนิ้ว!”
“ต่อให้ต้องพลิกเมืองเจียงเฉิงทั้งหมด!”
“ก็ต้องเชิญท่านผู้เฒ่ากลับมาอย่างปลอดภัยก่อนพระอาทิตย์ตกดินในวันนี้!”
เสียงของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของนายพลห้าดาว
“พ่อครับ! ท่านวางใจได้!”
สวีจิงเถาและคนอื่น ๆ ตอบพร้อมกันด้วยสีหน้าที่ดูจริงจัง
จัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว สวีซานเจียงก็ไม่รออีกต่อไป แล้วเดินออกจากห้องประชุมอย่างรวดเร็ว
เครื่องบินพิเศษที่รออยู่ที่ลานบินก็บินขึ้นทันที แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเมืองหลวง
การค้นหาฉุกเฉินที่กินพื้นที่ทั่วเมืองเจียงเฉิง และใช้ทรัพยากรมากมายก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว
แต่ไม่มีใครคิดเลยว่า
ท่านผู้เฒ่าที่พวกเขากำลังตามหาอย่างหนัก ตอนนี้กำลังนั่งจิบชาอย่างสบาย ๆ ที่ท่าเรือเซี่ยงไฮ้
พร้อมทั้งเตรียมพร้อมสำหรับ “การสอบสวน” ที่กำลังจะมาถึง!
เครื่องบินส่วนตัว Gulfstream G650 ลำหนึ่งฉีกเมฆที่อยู่เหนือเซี่ยงไฮ้ แล้วค่อย ๆ ลดระดับลง
ภายในห้องโดยสารที่หรูหราเทียบเท่าห้องสวีทประธานาธิบดีของโรงแรมห้าดาว
“อืม!”
โห้วเลี่ยงปิงถือแก้วไวน์แดง แล้วเขย่าของเหลวสีแดงในแก้วเบา ๆ สายตาของเขาดูเลื่อนลอย และมุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้มที่ควบคุมไม่ได้
เขาเริ่มจินตนาการถึงชีวิตที่รุ่งโรจน์ของเขา หลังจากที่เขาจัดการกับไอ้เด็กสารเลวเย่ว์เสี่ยวเฟย แล้วส่งเขาให้สมิธ
คำว่า “รอง” ในตำแหน่งก็จะหายไปอย่างรวดเร็ว
เขาจะกลายเป็นผู้นำที่แท้จริงของหน่วยงานที่เจ็ด ที่มีอำนาจมาก!
ในตอนนั้น เขาจะจัดการกับไอ้พวก ‘เกล็ดมังกร’ คนชั่วเหล่านั้นก่อน...แล้วจะส่งพวกเขาทั้งหมดเข้าคุก!
ส่วนพ่อตาของเขา ท่านผู้เฒ่าจง ก็จะชื่นชมเขา
จงเสี่ยวอ้าย ภรรยาของเขา ที่มักจะทำตัวดูถูก ก็จะต้องทำตัวนอบน้อมต่อหน้าเขา แล้วคุกเข่าร้องเพลงสรรเสริญเขา!
ตระกูลจงทั้งหมดก็จะภูมิใจในตัวเขา และพึ่งพาเขาในอนาคต!
แล้วก็ไอ้จงเสี่ยวเฟิงน้องเขยที่ชอบทำตัวหยิ่งยโส เลี้ยงสาว ๆ ในวงการบันเทิงมากมาย เขาจะต้องลองชิมดูบ้าง...แล้วก็เรียนรู้ภาษาต่างประเทศ!
ในตอนนั้น เขาจะไม่ใช่ลูกเขยของตระกูลจงแล้ว แต่เป็นสวรรค์ของตระกูลจง!
“ฮ่าฮ่าฮ่า...”
โห้วเลี่ยงปิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างภูมิใจ
“ท่านรองผู้ว่า! มีเรื่องอะไรที่ทำให้ท่านมีความสุขขนาดนี้?”
บนโซฟาหนังที่อยู่ตรงข้าม สายลับสมิธถือแก้ววิสกี้ และยิ้มอย่างเป็นมิตร
“ไม่มีอะไรมาก”
โห้วเลี่ยงปิงระงับรอยยิ้ม แต่ความภาคภูมิใจในดวงตาของเขาก็ไม่สามารถซ่อนได้
เขากลืนไวน์แดงลงไป แล้วมองสมิธ ความสงสัยที่อยู่ในใจของเขามานานก็ถูกถามออกไป
“สายลับสมิธ! ข้ายังคงไม่เข้าใจเล็กน้อย”
“เย่ว์เฟิงบุกเข้าไปในพระราชวังเทียนติง ก็เหมือนคนตายแล้ว วิหารอสูรไม่มีผู้นำแล้ว ก็จะล่มสลายในไม่ช้า”
“แค่เย่ว์เสี่ยวเฟยคนเดียว ต่อให้เป็นลูกหลานของวีรบุรุษ แล้วทำไมถึงมีค่ามากขนาดนั้น จนทำให้หน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐฯ ต้องลงมือขนาดนี้?”
โห้วเลี่ยงปิงไม่ใช่คนโง่
สมิธเป็นสายลับที่เก่งที่สุด เขาจะไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุนแน่นอน
การที่ใช้ข้อมูลลับที่สามารถทำลายตระกูลจ้าวจากเมืองหลวงได้ เพื่อแลกกับเด็กที่เพิ่งโตคนหนึ่ง?
การคำนวณนี้ดูแปลกมาก
“ท่านรองผู้ว่า! บางครั้งการรู้มากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี”
สมิธเขย่าแก้วไวน์ในมือ รอยยิ้มของเขาดูมีความหมาย
“ข้าต้องการการรับประกัน”
สายตาของโห้วเลี่ยงปิงก็เฉียบคมขึ้น
“ข้าเดิมพันอนาคตของข้า และโชคชะตาของตระกูลจงในอนาคต ข้าต้องรู้ว่าคนที่ข้ากำลังจะจับมีค่าขนาดไหน!”
สมิธจ้องมองโห้วเลี่ยงปิง แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง
“ฮ่าฮ่า!”
เขาก็หัวเราะออกมา แล้วตัดสินใจที่จะเปิดเผยข้อมูลเล็กน้อย เพื่อให้โห้วเลี่ยงปิงผูกติดกับรถรบของเขาแน่นขึ้น
“ดี! ในเมื่อท่านรองผู้ว่าต้องการรู้แล้ว ข้าจะบอกให้เล็กน้อย”
“ท่านเคยได้ยิน...【สมาคมหัวกะโหลก】 ไหม?”
โครม!
คำสามคำนี้เหมือนมีพลังที่ไม่อาจจะพูดได้
รูม่านตาของโห้วเลี่ยงปิงก็หดตัวลง หัวใจของเขาก็เต้นแรง
สมาคมหัวกะโหลก!
ในฐานะรองผู้อำนวยการของหน่วยงานที่เจ็ด แน่นอนว่าเขารู้ว่าชื่อนี้มีความหมายอย่างไร!
นั่นไม่ใช่ประเทศ ไม่ใช่องค์กร แต่เป็นอาณาจักรเงาที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลก และสืบทอดกันมาหลายร้อยปี!
สมาชิกของพวกเขาแทรกซึมเข้าไปในทุกด้านของโลก ทั้งการเมือง เศรษฐกิจ การทหาร และเทคโนโลยี
การล่มสลายของประเทศเล็ก ๆ มากมาย การเกิดขึ้นและการล้มละลายของยักษ์ใหญ่ด้านการเงินมากมาย ล้วนมีเงาขององค์กรลึกลับนี้อยู่เบื้องหลัง
มีตำนานว่าภายในสมาคมหัวกะโหลก มีสิบสองตำแหน่งสูงสุดที่เรียกว่า 【สิบสองประธานาธิบดี】
แต่ละคนคือยักษ์ใหญ่ที่สามารถทำให้โลกสั่นสะเทือนได้!
พวกเขาคือผู้ปกครองที่แท้จริงที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้!
สมิธคนนี้...เป็นคนของสมาคมหัวกะโหลกงั้นหรือ?!
ความหนาวเย็นก็ไหลไปทั่วกระดูกสันหลังของโห้วเลี่ยงปิง
เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังขึ้นเรือโจรที่ไม่สามารถหันหลังกลับได้แล้ว
“ตอนนี้ ท่านเข้าใจแล้วใช่ไหม?”
สมิธพอใจกับปฏิกิริยาของโห้วเลี่ยงปิง แล้วพูดต่อ: “เหตุผลที่เราต้องการจับเย่ว์เสี่ยวเฟย ไม่ใช่เพราะเขาเป็นน้องชายของหัวหน้าวิหารอสูร”
“แต่เพราะ...เขามีอีกสถานะหนึ่ง!”
“สถานะอะไร?”
โห้วเลี่ยงปิงอดไม่ได้ที่จะถาม
ในใจของเขามีลางสังหรณ์ที่รุนแรงว่า เย่ว์เสี่ยวเฟยอาจจะมีความลับที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่
แต่มันเป็นไปไม่ได้!
เขาได้อ่านข้อมูลของเย่ว์เสี่ยวเฟยมาทั้งหมดแล้ว
ปู่เป็นอัลไซเมอร์!
พ่อติดคุก!
แม่เสียชีวิต!
พี่ชายหนีไปต่างประเทศ!
พี่สาวหายตัวไปอย่างลึกลับ!
แต่ในบรรดาคนเหล่านี้ ใครกันที่สามารถทำให้สหรัฐฯ ต้องลงมือใหญ่ขนาดนี้?
“ฮ่าฮ่า!”
สมิธยิ้มอย่างแปลก ๆ แล้วพูดอย่างช้า ๆ ในที่สุดก็เปิดเผยคำตอบที่น่าตกใจที่สุด
“มูลค่าของเย่ว์เสี่ยวเฟย! มากกว่าตระกูลจ้าวสิบตระกูล ร้อยตระกูลรวมกันเสียอีก!”
“เพราะ—เขาคือลูกชายของ 【จักรพรรดิดำ】 เย่ว์ฉางหลง!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น