ตอนที่ 233
บทที่ 233: จงเจิ้นกั๋ว: ข้ากำลังต่อแถวอยู่ที่เขาหยูฉวน อย่ามารบกวนข้า!
minibunny · 5,592 ตัวอักษร
【จักรพรรดิดำ】!
สามคำนี้เหมือนฟ้าร้องจากสวรรค์ที่ดังสนั่นในสมองของโหวเลี่ยงปิง!
ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อไปทันที มือที่ถือแก้วไวน์ก็สั่นเล็กน้อย
ในฐานะรองผู้อำนวยการหน่วยงานที่เจ็ด เขาสัมผัสกับความลับที่เกินกว่าคนทั่วไปจะรู้
แต่รหัส 【จักรพรรดิดำ】 นี้ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน!
แต่เมื่อดูจากท่าทางที่ดูจริงจังของสมิธ และองค์กร 【สมาคมหัวกะโหลก】 แล้ว น้ำหนักของรหัสนี้ต้องยิ่งใหญ่จนน่าตกใจ!
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของโหวเลี่ยงปิงกระตุกเล็กน้อย เขาพยายามระงับความตกใจในใจ แล้วถามต่อ: “จักรพรรดิดำ...หมายความว่าอย่างไรกันแน่?”
สมิธถือแก้วไวน์ แล้วยิ้มโดยไม่ตอบ
ดวงตาสีฟ้าของเขาส่องประกายราวกับแสงที่มาจากนายพรานที่กำลังมองเห็นเหยื่อ
“ท่านรองผู้ว่าโหว! บางเรื่อง ไม่รู้จะปลอดภัยกว่ารู้”
“ท่านแค่ต้องเข้าใจว่า เย่ว์เสี่ยวเฟยคนนี้เป็นสมบัติที่เคลื่อนที่ได้”
“มูลค่าของเขา! มันเกินกว่าที่ท่านจะจินตนาการได้!”
“ขอแค่ส่งเขามอบให้พวกเรา! อนาคตของท่านก็จะสดใส!”
...
เมื่อได้ยินดังนั้น การหายใจของโหวเลี่ยงปิงก็ถี่ขึ้น
เขารู้ว่าสมิธไม่ได้โกหก
การที่ 【สมาคมหัวกะโหลก】 ที่เป็นอาณาจักรเงาระดับนั้น ยอมใช้สายลับที่เก่งที่สุด แล้วยังนำข้อมูลลับสุดยอดของตระกูลจ้าวมาแลกเปลี่ยน ความลับที่อยู่ในตัวเย่ว์เสี่ยวเฟยต้องยิ่งใหญ่จนน่าตกใจ!
แต่ความลับนี้คืออะไรกันแน่?
เย่ว์ฉางหลง...ชายที่ถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำที่เหยียนซาน จนเขาไม่สามารถสืบข้อมูลใด ๆ ได้ เขาเป็นใครกันแน่?
“สายลับสมิธ! ข้าหวังว่าเราจะเป็นความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกันในการร่วมมือ”
โหวเลี่ยงปิงพยายามระงับความรู้สึกในใจ แล้วพยายามเรียกร้องอำนาจในการตัดสินใจมากขึ้น
“แน่นอน”
สมิธกางมือออก แล้วยิ้มอย่างเป็นมิตร
“ถ้าอย่างนั้น อย่างน้อยก็ให้ข้าได้รู้ว่าการเสี่ยงครั้งใหญ่นี้ ข้าจะได้ผลประโยชน์อะไรที่ชัดเจนบ้าง?” โหวเลี่ยงปิงถามต่อ
“ผลประโยชน์?”
สมิธยิ้มอย่างมีความหมาย
เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้โหวเลี่ยงปิง แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ดูเย้ายวน: “ท่านรองผู้ว่าโหว! ท่านชอบเรียนภาษาต่างประเทศไหม?”
โหวเลี่ยงปิงตกตะลึง ไม่เข้าใจความหมาย
“ฮอลลีวูดของสหรัฐฯ มีดาราหญิงผมทองตาสีฟ้ามากมาย พวกเธอชอบเรียนรู้วัฒนธรรมประเทศมังกรมาก”
“ข้าคิดว่า พวกเธอคงจะยินดีมากที่จะ...มีการแลกเปลี่ยนภาษาอย่างลึกซึ้งกับท่านรองผู้ว่า”
“ตั้งแต่การออกเสียงไปจนถึงการพูด รับรองว่าท่านจะได้สัมผัสกับเสน่ห์ของสหรัฐฯ ที่บริสุทธิ์ที่สุด”
ดวงตาของโหวเลี่ยงปิงก็สว่างวาบในทันที!
เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ภาพสาวผมทองที่ดูมีเสน่ห์ที่เขาเคยเห็นบนจอภาพก็ผุดขึ้นมาในสมอง ทำให้หัวใจของเขารุ่มร้อน
เมื่อเทียบกับจงเสี่ยวอ้าย ภรรยาของเขาที่มักจะทำหน้าบึ้งตึงแล้ว คนหนึ่งอยู่บนฟ้า อีกคนอยู่บนดินเลย
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี! ดีมาก!”
โหวเลี่ยงปิงหัวเราะอย่างชั่วร้ายที่ควบคุมไม่ได้: “ภาษาต่างประเทศ! ต้องเรียนแน่นอน! เรียนไปจนแก่เลย!”
ทั้งสองมองหน้ากัน และความเข้าใจทั้งหมดก็ไม่ต้องพูดออกมา
ในไม่ช้า เครื่องบินพิเศษก็ใกล้จะถึงท่าเรือทหารเซี่ยงไฮ้
โหวเลี่ยงปิงถือแก้วไวน์ แล้วเดินไปที่หน้าต่างเครื่องบิน มองลงไปที่ท่าเรือทหารขนาดใหญ่ที่เหมือนป่าเหล็ก หัวใจของเขาก็เต้นแรง
มี 【สมาคมหัวกะโหลก】 และหน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐฯ คอยหนุนหลัง เมื่อเขาจับเย่ว์เสี่ยวเฟยได้ แล้วส่งให้สมิธ
เขาจะเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของสหรัฐฯ!
ในตอนนั้น อย่าว่าแต่ตำแหน่งผู้อำนวยการหน่วยงานที่เจ็ดเลย ตระกูลจงก็ยังต้องทำตามที่เขาพูด!
เมื่อคิดดังนั้น เขาก็ไม่สามารถระงับความตื่นเต้นในใจได้อีกต่อไป แล้วหยิบโทรศัพท์ที่เข้ารหัสออกมา โทรศัพท์หา จงเจิ้นกั๋ว พ่อตาของเขา
“ติ๊งด่อง!”
โห้วเลี่ยงปิงต้องการที่จะบอกข่าวดีที่ยิ่งใหญ่นี้กับ จงเจิ้นกั๋ว ทันที!
เพื่อให้พ่อตาของเขาเห็นว่าลูกเขยคนนี้มีการวางแผนที่ดี และสามารถนำผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่มาสู่ตระกูลจงได้ขนาดไหน!
โทรศัพท์ดังอยู่นาน แล้วก็ถูกรับสาย
“ฮัลโหล! ใครน่ะ? ไม่รู้หรือไงว่าข้ายุ่งมาก?”
ปลายสายมีเสียงคำรามที่ไม่พอใจอย่างยิ่งของ จงเจิ้นกั๋ว แล้วยังมีเสียงคนอื่นที่ดังเข้ามา
รอยยิ้มบนใบหน้าของโหวเลี่ยงปิงก็แข็งค้างไป แต่เขาก็ยังคงยิ้มแล้วพูด: “พ่อครับ! ผมเอง เลี่ยงปิง! ผมกำลังเตรียมทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ให้กับตระกูลของเรา!”
“ข้ายุ่งอยู่! เสี่ยวโหว! อย่ามารบกวนข้า!”
ความโกรธของ จงเจิ้นกั๋ว ดูเหมือนจะมากกว่าปกติสิบเท่า
“ข้ากำลังต่อแถวอยู่ที่เขาหยูฉวน! ข้างหน้ายังมีคนอีกหลายร้อยคน!”
“ผู้อาวุโสในกองทัพประเทศมังกร กำลังฉลองวันเกิดครบรอบหนึ่งร้อยปีวันนี้ คนใหญ่คนโตในเมืองหลวงมากันหมดแล้ว!”
“ข้าต่อแถวมาสามชั่วโมงแล้ว! ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของท่าน! แกอย่ามาสร้างความวุ่นวายให้ข้า แล้วขัดขวางการอวยพรวันเกิดของข้า!”
พูดจบ ก็ไม่รอให้โหวเลี่ยงปิงตอบกลับ
“แปะ!”
โทรศัพท์ก็ถูกวางลงทันที
เสียง “ตู๊ด ๆ” ที่ดังมาจากโทรศัพท์ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของโหวเลี่ยงปิงแข็งค้างไปหมด
ความรู้สึกถูกดูถูกและความโกรธก็พุ่งเข้าใส่หัวของเขา
“บัดซบ! ไอ้แก่...”
โหวเลี่ยงปิงสาปแช่งเบา ๆ ดวงตาของเขาก็เผยความโหดร้ายออกมา
รอเถอะ!
เมื่อข้าจัดการเรื่องเย่ว์เสี่ยวเฟยเสร็จแล้ว แล้วได้สายสัมพันธ์กับ 【สมาคมหัวกะโหลก】 ข้าก็จะเป็นตัวแทนของสหรัฐฯ ในเมืองหลวง!
ในตอนนั้น ข้าก็คือสวรรค์ของตระกูลจง!
แกไอ้คนแก่ที่ไม่รู้จักตาย ยังต้องไปต่อแถวที่เขาหยูฉวนเพื่อฉลองวันเกิดให้ผู้อาวุโสอีกหรือ?
สักวันหนึ่ง ข้าจะนั่งอยู่บนยอดเขาหยูฉวน แล้วให้พวกแกไอ้แก่เหล่านั้นต่อแถวรอพบข้า!
ดวงตาของเขาเผยความโหดร้ายออกมา แล้วใส่โทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋า
แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่าผู้อาวุโสที่พ่อตาของเขาพูดถึงว่าต้องต่อแถวเพื่อไปเยี่ยมชม...
ตอนนี้กำลังอยู่ที่ท่าเรือที่เขากำลังจะไปถึง!
ประตูเครื่องบินก็ค่อย ๆ เปิดออก
โหวเลี่ยงปิงจัดชุดสูทของเขา แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าของเขาก็กลับมามีรอยยิ้มที่มั่นใจว่าควบคุมทุกอย่างได้
“ทุกคน! ฟังคำสั่งของข้า!”
เขาโบกมือไปที่หน่วยงานที่เจ็ดหลายสิบคนที่ถือปืนจริง
“เป้าหมาย! เย่ว์เสี่ยวเฟย!”
“ลงมือ!!!”
กลุ่มคนในชุดดำก็พุ่งเข้าใส่ท่าเรืออย่างรวดเร็วเหมือนเมฆดำ
พายุครั้งใหญ่กำลังจะมาถึง
...
“เอี๊ยด—”
ประตูเหล็กหนักของห้องเก็บของก็ค่อย ๆ ถูกเปิดออก
เย่ว์เสี่ยวเฟยเดินออกมา
เฉินโม่พาเขาเดินไปยังทิศทางของท่านผู้เฒ่าสวี
ในตอนนี้ ท่าเรือก็ไม่มีร่างของหวังหงเถาแล้ว
เจ้าหน้าที่ระดับสูงสุดของเซี่ยงไฮ้คนนี้ ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว
เขาหาข้ออ้างว่าตัวเองไม่สบาย แล้วรีบหนีออกจากสถานที่แห่งนี้ไป
นั่งอยู่ในรถที่กำลังกลับเข้าเมือง หลังของหวังหงเถายังคงเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
เขากลัวจริง ๆ!
ความกดดันที่มองไม่เห็นที่มาจากจุดสูงสุดของอำนาจ ทำให้เขาหายใจไม่ออก
ตอนนี้เขาแค่อยากจะอยู่ให้ห่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่กล้าที่จะไปยุ่งอีกเลย
หวังหงเถาสั่น แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาเลขาธิการเซี่ยงไฮ้
“ช่วย...ช่วยฉันขอลาหยุดจากเมืองหลวงหน่อย”
“บอกว่าฉันมีอาการหัวใจกำเริบกะทันหัน ต้อง...พักผ่อนหนึ่งสัปดาห์”
“ใช่! การประชุมทั้งหมด การตรวจสอบทั้งหมด ยกเลิกทั้งหมด!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น