ตอนที่ 234
บทที่ 234: ข้อหา—กบฏต่อประเทศ!
minibunny · 5,681 ตัวอักษร
และในตอนนี้ เย่ว์เสี่ยวเฟยก็เดินเข้าไปในห้องทำงานที่กว้างขวางและสว่างไสว
กลิ่นชาหอมกรุ่น
จิ้นต้าเพ่า, โอวหยางเจี้ยน, หลินเถี่ยจวิน และหลินเสี่ยวลู่ กำลังนั่งดื่มชากับท่านผู้เฒ่าสวี
จิ้นต้าเพ่าและหลินเสี่ยวลู่ยังคงไม่รู้ว่าท่านผู้เฒ่าสวีเป็นใคร รู้สึกเพียงว่าท่านผู้เฒ่าคนนี้ยิ่งใหญ่เหนือคำบรรยาย
เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ ก็ทำให้รองผู้นำตระกูลใหญ่คุกเข่าขอโทษ และตบหน้าตัวเอง
“ปู่สวีครับ”
เย่ว์เสี่ยวเฟยเดินไปหาท่านผู้เฒ่าสวี แล้วโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง: “วันนี้ขอบคุณท่านมากครับ! ข้ารู้สึกขอบคุณอย่างยิ่ง!”
คำพูดของเขามาจากใจจริง
ถ้าไม่มีท่านผู้เฒ่าคนนี้มาปรากฏตัวอย่างกะทันหัน วันนี้ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่แม้แต่ปู่หลิน และท่านจิ้นก็คงจะต้องเจอเรื่องร้าย ๆ ที่นี่
“เรื่องเล็กน้อย”
ท่านผู้เฒ่าสวีเงยหน้าขึ้น แล้วให้เขานั่งลง
“ปู่ของแก เย่ว์ฉินหู่ เป็นเพื่อนร่วมรบเก่าของข้า เป็นเพื่อนที่เอาชีวิตเข้าแลก ข้าตามหาเขามานานหลายสิบปี...”
“ตอนนี้ มีคนกล้ามาทุบป้าย 【เสาหลักแห่งชาติ】 ของเขา! นี่คือการตบหน้าข้าสวีคนนี้! ข้าจะอยู่เฉยได้อย่างไร?”
เย่ว์เสี่ยวเฟยรู้สึกขอบคุณในใจ แล้วก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย: “ปู่สวีครับ! ในเมื่อท่านมาถึงเมืองเจียงเฉิงแล้ว ทำไมท่านไม่ไปหาปู่ของข้าก่อน?”
มือที่หลินเถี่ยจวินกำลังถือถ้วยชาอยู่ ก็หยุดอยู่กลางอากาศ
ใบหน้าที่เรียบเฉยของท่านผู้เฒ่าสวีก็เผยความรู้สึกที่ดูไม่เป็นธรรมชาติออกมาอย่างยากลำบาก
“อันนี้...”
ท่านผู้เฒ่าสวีกระแอมเบา ๆ แล้วหาข้ออ้าง
“ไอ้พวกเด็ก ๆ ที่บ้านข้า พวกเขายืนยันจะจัดงานวันเกิดครบรอบหนึ่งร้อยปีให้ข้า ข้ารำคาญมาก ข้าจึงหนีออกมา เพื่อทำธุระให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปหาปู่ของแกอย่างเงียบ ๆ”
คำพูดนี้ทำให้หลินเถี่ยจวินที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ไม่ใช่แค่ความวุ่นวายอย่างเดียว!
ตอนนี้ตระกูลสวีทั้งหมดคงจะกำลังพลิกเมืองเจียงเฉิงเพื่อตามหาท่านแล้ว!
ส่วนงานวันเกิดที่เมืองหลวงก็วุ่นวายไปหมดแล้ว
แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้หลินเถี่ยจวินชื่นชมท่านผู้เฒ่าสวีมากขึ้น
เย่ว์เสี่ยวเฟยกลับเชื่ออย่างสนิทใจ ความเคารพต่อชายชราคนนี้ก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
เพื่อศักดิ์ศรีของเพื่อนร่วมรบ ยอม “หนี” ออกจากงานวันเกิดครบรอบหนึ่งร้อยปี แล้วเดินทางไกลมาเพื่อช่วย!
นี่คือมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน!
เมื่อคิดดังนั้น ความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็ไม่สามารถระงับได้อีกต่อไป
ตุบ!
เขาผุดลุกขึ้นยืน แล้วโค้งคำนับต่อท่านผู้เฒ่าสวีอย่างจริงจัง
“ปู่สวีครับ! ข้ายังมีอีกเรื่องหนึ่ง...ที่สำคัญกว่าชีวิตของข้าเสียอีก! อยากจะขอให้ท่านช่วย!”
ท่านผู้เฒ่าสวีมองเขา แล้วพยักหน้าช้า ๆ: “ว่ามาสิ”
การหายใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็ถี่ขึ้น
“พ่อของข้า เย่ว์ฉางหลง ถูกจำคุกอย่างลึกลับเมื่อห้าปีที่แล้ว และยังไม่มีใครทราบข่าวจนถึงตอนนี้!”
“ข้าเคยขอให้เทพสงครามจ้าวซานเหอช่วยสืบสวน...”
เทพสงคราม!
เมื่อสี่คำนี้หลุดออกจากปากของเย่ว์เสี่ยวเฟย โอวหยางเจี้ยนก็ตกใจ
นั่นคือนายพลเก้าดาว เป็นตำนานแห่งยุคที่กำลังจะได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพล!
เสี่ยวเฟย...รู้จักคนระดับนี้ด้วยหรือ?
เย่ว์เสี่ยวเฟยพูดต่อ: “ท่านอาจ้าวใช้สิทธิ์ทั้งหมดของท่านแล้ว ก็ยังสืบได้เพียงว่าพ่อของข้าถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำเหยียนซาน!”
“ระดับความลับของแฟ้มข้อมูลของท่านคือ—SSS+!”
เขาหยุดเล็กน้อย แล้วพูดทีละคำด้วยรหัสที่ทำให้หายใจไม่ออก
“เรื่องที่ท่านถูกจำคุก แฟ้มข้อมูลว่างเปล่าทั้งหมด! ไม่สามารถสืบหาข้อมูลใด ๆ ได้เลย!”
สุดท้าย คำพูดของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็เต็มไปด้วยความแน่วแน่ที่ไม่สามารถปฏิเสธได้
“ปู่สวีครับ! ข้าขอรับประกันด้วยศักดิ์ศรีของข้าว่า! พ่อของข้าไม่ใช่คนชั่วแน่นอน! ท่านต้องถูกคนใส่ร้าย!”
“ขอท่านช่วยข้าตามหาความจริงด้วย!”
...
SSS+?
ถึงแม้ว่าสวีอันปังจะผ่านเรื่องราวมามากมายในชีวิต แต่เมื่อได้ยินระดับนี้ ดวงตาที่แก่ชราของเขาก็เผยความประหลาดใจออกมาอย่างแท้จริง
เขารู้ดีกว่าใคร ๆ ว่าระดับความลับนี้มีความหมายอย่างไร
นั่นคือการเข้าถึงความลับที่สำคัญที่สุดของประเทศนี้แล้ว!
อย่าว่าแต่นายพลเก้าดาวเลย ต่อให้เป็นจอมพลเก่าในกองทัพมาด้วยตัวเอง ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากระดับสูงสุด ก็อย่าหวังที่จะเห็นข้อมูลแม้แต่คำเดียว
เมื่อเห็นสีหน้าของท่านผู้เฒ่าสวี หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็จมลงไป
หรือว่า...แม้แต่ชายชราที่มีอำนาจเหนือฟ้าดินคนนี้ ก็ยังช่วยไม่ได้?
แต่ท่านผู้เฒ่าสวีเพียงแค่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็พูดสี่คำออกมาอย่างเรียบเฉย
“น่าสนใจ! ข้าจะลองดู”
โครม!
ในสมองของเย่ว์เสี่ยวเฟยเหมือนมีฟ้าร้องดังขึ้น!
ลองดู?
ต่อหน้าแฟ้มข้อมูลลับสุดยอดระดับ SSS+ ที่แม้แต่นายพลเก้าดาวก็ยังหมดหนทาง ท่านผู้เฒ่าสวีกลับบอกว่าจะลองดู?
ตัวตนของท่านผู้เฒ่าสวีคนนี้! น่ากลัวถึงขนาดไหนกันแน่?!
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของทุกคน ท่านผู้เฒ่าสวีก็หยิบโทรศัพท์ฝาพับเครื่องเก่าออกมา
ท่านกดหมายเลขโทรศัพท์อย่างคล่องแคล่ว แล้วโทรออก
โทรศัพท์ก็ถูกรับสายอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวหม่า! ข้าเอง!”
เสียงของท่านผู้เฒ่าสวีดูเรียบเฉย
ปลายสายดูเหมือนจะอึ้งไปเล็กน้อย แล้วก็มีเสียงตอบกลับที่สุภาพอย่างยิ่ง แต่ก็มีความหวาดกลัวเล็กน้อย
“ท่านผู้บัญชาการเก่า! ท่าน...ท่านโทรหาผมด้วยเบอร์นี้ได้อย่างไร? ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหนครับ?”
“อย่าพูดมาก”
ท่านผู้เฒ่าสวีไม่ให้โอกาสเขาพูดมาก แล้วสั่งทันที: “ช่วยข้าสืบหาคนหน่อย เรือนจำเหยียนซาน! เย่ว์ฉางหลง”
“อะไรนะ?!”
คนที่อยู่ปลายสายก็ตกใจจนร้องออกมา
“ท่านผู้บัญชาการเก่า! นี่...นี่เป็นไปไม่ได้ครับ!”
“แฟ้มข้อมูลของคนนี้เป็นระดับ SSS+! เป็นความลับสูงสุด! อย่าว่าแต่ผมเลย แม้แต่ท่านรัฐมนตรีของเราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าถึงข้อมูลได้!”
สีหน้าของท่านผู้เฒ่าสวีก็เคร่งขรึมลง
“ข้ารู้ว่ามันยาก ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่มาหาแก!”
“แกจำไม่ได้หรือ? เมื่อห้าสิบปีที่แล้ว ในป่าดงดิบทางใต้! ใครกันที่แบกแกออกมาจากกองศพ?”
“คือ...ท่าน...”
ปลายสายก็เงียบไปนานกว่าเดิม สุดท้ายก็มีเสียงที่กัดฟันพูดออกมา
“ท่านผู้บัญชาการเก่า...ท่านรอฟังข่าวจากผม”
“ผมจะสืบหาเดี๋ยวนี้! ขอเวลาท่านห้านาที! ไม่! สามนาที!”
ท่านผู้เฒ่าสวี “อืม” แล้ววางสาย แล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ
ภายในห้องทำงานเงียบสนิท
ทุกคนถูกการสนทนาที่ดูเรียบง่าย แต่ก็ยิ่งใหญ่ของท่านผู้เฒ่าสวี ทำให้รู้สึกสงบลง
เพียงแค่คำพูดเดียว ก็ทำให้อีกฝ่ายยอมทำตามอย่างเต็มใจ
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องอำนาจแล้ว แต่เป็นบุญคุณและความเคารพที่ฝังอยู่ในกระดูก!
สามนาทีในตอนนี้ยาวนานเหมือนหนึ่งศตวรรษ
“ติ๊งด่อง!”
โทรศัพท์ฝาพับรุ่นเก่าก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
ท่านผู้เฒ่าสวีกดปุ่มรับสาย
ปลายสายไม่มีเสียงที่สุภาพแล้ว แต่เป็นการหายใจที่หอบอย่างรุนแรง ผสมกับความหวาดกลัว ความตกตะลึง และความไม่เชื่อ
“ท่านผู้บัญชาการเก่า! สืบเจอแล้ว...”
“เย่ว์ฉางหลง ข้อหาของเขาคือ—”
คำพูดของอีกฝ่ายขาด ๆ หาย ๆ ราวกับว่าทุกคำพูดนั้นหนักอึ้งมาก จนทำให้เขาพูดออกมาได้ยาก
หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยก็เต้นแรงในทันที!
ท่านผู้เฒ่าสวีขมวดคิ้ว แล้วถามต่อ: “รีบพูดมา! ข้อหาคืออะไร?!”
คนที่อยู่ปลายสายเหมือนใช้แรงทั้งหมดในร่างกาย แล้วตะโกนคำตอบที่น่าตกใจออกมา
“คือ...กบฏต่อประเทศ!!!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น