บทที่ 323: อยู่ในความมืดมิด หัวใจมุ่งสู่แสงสว่าง!

“ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด—!”

รถพยาบาลยังคงวิ่งด้วยความเร็วสูงบนท้องถนนของเซี่ยงไฮ้

เสียงไซเรนที่บาดหู ถูกตัวรถที่หนาและกันเสียง กรองออกไป เหลือเพียงเสียง หึ่ง ที่ดังทึบ

ภายในรถ เวลาเหมือนหยุดนิ่ง

เย่ว์เสี่ยวเฟยกลั้นหายใจ ฟังอย่างตั้งใจ ไม่กล้าพลาดคำพูดใด ๆ ที่หานเซียวกำลังจะพูด