บทที่ 339: ไม่ใช่พวกพ้อง ใจย่อมเป็นอื่น! ฆ่า!

คำถามที่ถามซ้ำไปซ้ำมาและดูไม่เหมือนเสียงมนุษย์นั้น ราวกับเป็นเสียงปีศาจจากขุมนรกที่เจาะลึกเข้าไปในหูของแอนนา

ร่างกายของเธอแข็งทื่อไปโดยสิ้นเชิง เหงื่อเย็นหยดหนึ่งไหลลงมาจากหน้าผากที่อาบไปด้วยเลือด แอนนาใช้แรงทั้งหมดที่มี ค่อยๆ หันลำคอของเธอไปทางด้านหลังอย่างช้าๆ

เบื้องหลังของเธอ... ว่างเปล่า

“เฮ้อ...” แอนนากำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ซวบ! เงาสีดำสายหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออย่างไร้ซุ่มเสียง คนคนนั้นคือเย่ว์เสี่ยวเฟย ที่ควรจะสลบเหมือดอยู่ในหลุมลึก! เขามายืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้