บทที่ 340: กางอาณาเขต! จะฆ่าแกอีกสักร้อยครั้ง!

คำประกาศที่ชัดเจน เจือด้วยความแหบพร่า แต่กลับเย็นเยือกถึงขั้วหัวใจประหนึ่งคำสั่งพิพากษาสุดท้าย พลันระเบิดขึ้นในใจของบาซาร์ก้าอย่างรุนแรง!

ถึงตาเย่ว์เสี่ยวเฟยแล้ว?

ความหวาดกลัวที่สามารถแช่แข็งดวงวิญญาณได้อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เข้าเกาะกุมหัวใจของบาซาร์ก้าในทันที! ร่างที่ใหญ่โตราวกับภูเขาของเขาถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างควบคุมไม่ได้! พื้นดินใต้ฝ่าเท้าแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ!

หนี! ต้องหนีเท่านั้น!

ความคิดนี้ลามปามประหนึ่งไฟลามทุ่ง กลืนกินเจตจำนงในการต่อสู้และความโอหังทั้งหมดของเขาไปในชั่วพริบตา! ไอ้หนุ่มตรงหน้านี้ ไม่ใช่ตัวตนที่เขาจะทำความเข้าใจหรือต่อกรด้วยได้อีกต่อไป!