บทที่ 376 หงเยี่ยลืมตา แสงเทียนส่องสรรพสิ่ง!

ไร้พ่าย!

เมื่อได้ยินคำสองคำนี้ หัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เด็กสาวอายุสิบแปดปีคนหนึ่ง ถูกขนานนามด้วยชื่อ "ไร้พ่าย"? มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

"พี่วัว พี่จะบอกว่า... เธอเก่งกว่าพี่ชายผมอีกเหรอ?" ในใจของเย่ว์เสี่ยวเฟย พี่ใหญ่เย่ว์เฟิง หรือ เทียนหลง แห่งหน่วยเกล็ดผวน และเจ้าตำหนักชูร่าแห่งโพ้นทะเล คือเพดานของพลังต่อสู้ เป็นขุนเขาที่ไม่อาจข้ามผ่านได้!

"เรื่องนั้นมัน..." บนใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความเลื่อมใสของโฉวนิ่ว ปรากฏความลังเลที่หาได้ยาก "หัวหน้าก็คือหัวหน้า มันจะเหมือนกันได้ยังไง? ในใจข้าโฉวนิ่ว หัวหน้าคือที่หนึ่งในใต้หล้าตลอดกาล!"

"แต่ข้าก็ยังไม่เคยเห็นคุณหนูหนิงลงมือแบบเต็มกำลังจริงๆ เลยสักครั้ง เธอลึกลับเกินไป แทบไม่เคยแสดงฝีมือให้ใครเห็น" โฉวนิ่วเปลี่ยนน้ำเสียงพร้อมลดเสียงต่ำลง กระซิบที่ข้างหูเย่ว์เสี่ยวเฟย