บทที่ 377 สายตาบรรจบ หมื่นอาคมดับสูญ!

ผ้าพันแผลสีแดงผืนนั้นหลุดลอยจากใบหน้าของเธอ ดวงตาคู่หนึ่งปรากฏให้โลกได้เห็นเป็นครั้งแรก

ทว่านั่นหาใช่ดวงตาของปุถุชนทั่วไปไม่ มันไม่มีม่านตา ไม่มีตาขาว มีเพียงความขาวนวลบริสุทธิ์ที่ดูอบอุ่นประหนึ่งแฝงไว้ด้วยแสงสว่างแรกเริ่มแห่งการก่อกำเนิดจักรวาล แสงนั้นไม่บาดตา แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำให้ความลวงและความปลิ้นปล้อนทั้งมวลบนโลกไม่อาจหลบซ่อนได้

เหล่าภูตผีปิศาจทั้งหลาย ภายใต้แสงนี้ ล้วนกลายเป็นเพียงฟองอากาศ!

ตูม!!!

ร่างเงาสีดำสนิทที่เดิมทีกลายเป็นสาย光 (แสง) พุ่งจู่โจมเข้ามาอย่างรุนแรง ในระยะที่ห่างจากลำคอของหนิงหงเยี่ยไม่ถึงหนึ่งฟุต กลับระเบิดออกอย่างแรง! ไม่ใช่เพราะถูกโจมตี แต่เป็นเพราะพลังงาน "เงา" ที่ประกอบขึ้นเป็นร่างกายของเขานั้น ถูกพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ไม่อาจต้านทานได้ขับไล่ออกไปอย่างรุนแรง และคืนสภาพกลับสู่แสงและเงาในสภาวะดั้งเดิม!