บทที่ 395 ทหารเก่าไม่มีวันตาย การบุกจู่โจมข้ามกาลเวลา!

เสียงคำรามของหลินเถี่ยจวินดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือลานกว้าง ทุกถ้อยคำประหนึ่งค้อนหนักที่ฟาดลงกลางอกของอิโต้ ทาเกโอะ และฟาดลงกลางใจของผู้ชมทั่วโลก

ในห้องไลฟ์สด ไม่มีการหยอกล้อหรือด่าทออย่างสนุกปากอีกต่อไป เหลือเพียงหยาดน้ำตาที่ไหลนองเต็มหน้าจอ เหลือเพียงข้อความ "ทำความเคารพ" ที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย

ที่แท้ นี่ไม่ใช่ชุดร้อยตระกูลธรรมดา แต่มันคืออนุสาวรีย์ที่สวมใส่อยู่บนร่างกาย! มันคือประวัติศาสตร์แห่งคราบเลือดและน้ำตาที่มีชีวิต!

เย่ว์ถิงหู่ดูเหมือนจะเข้าใจคำพูดของหลินเถี่ยจวิน และดูเหมือนจะจมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเอง ท่านก้มหน้าลง ใช้ปลายนิ้วที่หยาบกร้านลูบไล้รอยปะบนเสื้อผ้าอย่างแผ่วเบา ท่วงท่านั้นอ่อนโยนประหนึ่งกำลังลูบไล้ใบหน้าของคนรัก

"ต้าเหลยเอ๊ย...”