บทที่ 415 พี่เขย! เป็นท่านจริงๆ ด้วย!

"ค่ะ คุณปู่" หญิงสาวนามว่าเนี่ยนฉิงพยักหน้าอย่างนอบน้อม เธอชักมีดพกรูปร่างโบราณออกมาจากด้านข้างของรถเข็น เดินไปหยุดตรงหน้าเฉียนทง แล้วโยนมีดเล่มนั้นลงตรงหน้าเขาเสียงดัง "เคร้ง"

เฉียนทงจ้องมองมีดพกเล่มนั้น ร่างทั้งร่างประหนึ่งตกลงไปในบ่อพยาบาท นี่คือบทลงโทษที่รุนแรงที่สุดของหัวเหมิน — สามดาบหกรู เขาทำผิดกฎข้อที่มิอาจอภัยได้มากที่สุดของสำนัก นี่คือการที่ท่านหลงโถวกำลังบีบให้เขาจบชีวิตตัวเอง!

ไม่! ฉันยังไม่อยากตาย! สัญชาตญาณการเอาตัวรอดอันรุนแรงทำให้นัยน์ตาของเฉียนทงฉายแววคลุ้มคลั่งวูบหนึ่ง

เขาพลันเงยหน้าขึ้น จ้องมองชายชราบนรถเข็นแล้วแผดเสียงคำราม: "ท่านหลงโถว ผมไม่ยอมรับ! ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว! พวกเราคือนักธุรกิจ ไม่ใช่ทหาร!”

“มีเงินทำไมจะไม่เอา? เพื่อกฎงี่เง่านั่นถึงกับยอมทิ้งเงินห้าร้อยล้านเหรียญสหรัฐ มันคุ้มค่าแล้วเหรอ?!”