บทที่ 416 ใครแตะต้องทายาทตระกูลเย่ว์ คือการเป็นศัตรูกับหัวเหมิน!

ลู่เจิ้นหัวแผดเสียงคำรามด้วยความตื่นเต้น ท่าทางประหนึ่งคนเสียสติ ทุกคนภายในโถงใหญ่ต่างพากันอึ้งกิมกี่กับภาพที่เห็น พวกเขามิเคยพบเห็นมาก่อนเลยว่า ท่านหลงโถวผู้ลึกลับดุจมังกรเร้นกายและเป็นดั่งเทพเจ้าผู้นี้ จะมีด้านที่ตื่นเต้นและเสียกิริยาได้ถึงเพียงนี้

เย่ว์ถิงหู่... ชื่อนี้ มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเพียงใดกับท่านหลงโถวกันแน่?

"คุณปู่ครับ! อย่าตื่นเต้นไปครับ! ร่างกายของท่าน..." ลู่เนี่ยนฉิงที่ยืนอยู่ด้านข้างรีบกดบ่าที่สั่นเทาของคุณปู่ไว้ พลางเอ่ยเตือนด้วยความร้อนใจ

"ท่านลืมที่หมอสั่งแล้วหรือคะ? ท่านเพิ่งจะผ่าตัดทำบายพาสหัวใจมา ร่างกายยังไม่ฟื้นตัวดี! หมอสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้ท่านเดินทางไกลหรือมีอารมณ์แปรปรวนนะคะ!"

"ข้าไม่สน!" ลู่เจิ้นหัวสะบัดมือหลานสาวออก ดวงตาแดงก่ำแผดเสียงก้อง "ข้ารอมาแปดสิบปี! แปดสิบปีเต็มๆ! ข้าจะไม่อดทนรออีกแม้แต่เพียงวันเดียว!"