บทที่ 420 นะโมกาตลิ่ง! หนึ่งลมหายใจสามพันหกร้อยรอบ!

พริบตาเดียวที่เสียงปืนดังสนั่นขึ้น ห่างออกไปสามร้อยเมตร ยามาโมโตะ หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษวายุคลั่งที่กำลังเตรียมออกคำสั่งบุกจู่โจม พลันรู้สึกถึงเสียงอื้ออึงในหูอย่างรุนแรง เขายังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบโต้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็สัมผัสได้ถึงของเหลวอุ่นๆ ที่ปะปนไปด้วยเศษอะไรบางอย่างเหนียวเหนอะหนะ พุ่งเข้าปะทะหน้าและลำตัวของเขาอย่างจัง

เขาเอื้อมมือไปลูบตามสัญชาตญาณ เมื่อมองผ่านแสงสีเขียวสลัวจากกล้องตรวจการณ์กลางคืน ร่างทั้งร่างก็พลันดิ่งวูบลงสู่บ่อพยาบาททันที ในมือนั้นเต็มไปด้วยเศษสมองและเลือดปนกันขาวแดง!

ยามาโมโตะหันศีรษะที่แข็งทื่อไปมองด้านข้าง รองหัวหน้าทีมที่เพิ่งจะมีชีวิตอยู่เมื่อครู่ บัดนี้ศีรษะหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงลำคอที่ขาดวิ่น

"ศัตรูโจมตี!!!" รูม่านตาของยามาโมโตะหดวูบลงอย่างรุนแรง เขาแทบจะรีดเค้นเสียงจากลำคอ แผดตะโกนออกมาด้วยแรงทั้งหมดที่มี

ทว่า คำเตือนของเขานั้นสายเกินไปเสียแล้ว เสียงปืนนัดแรกของเหล่าเทียนซือที่ประหนึ่งอัสนีบาตฟาดลงกลางฟ้าดินนั้น เปรียบเสมือนเสียงแตรบุกจู่โจมและสัญญาณเริ่มการประหาร!