บทที่ 419 วิชาปืน ก็คือวิชาธรรม! วิถีกระสุน ก็คือวิถีแห่งเต๋า!

นี่มัน... เย่ว์เสี่ยวเฟยจ้องมองภาพเบื้องหน้าจนลูกตาแทบจะถลนออกมา เขารู้สึกว่าโลกทัศน์ของตนเองในวินาทีนี้ ถูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

นี่มัน... นักพรตเต๋าจริงเหรอ? การจัดวางสรรพกำลังและอำนาจการยิงแบบนี้ มันดุดันยิ่งกว่าหมู่ทหารราบทั่วไปเสียอีก!

ในขณะที่เย่ว์เสี่ยวเฟยยังคงตกตะลึงจนสติยังไม่กลับคืนมาดีนั้น เหล่าเทียนซือที่อยู่ตรงหน้า ก็ค่อยๆ ล้วงเอาวัตถุอย่างหนึ่งออกมาจากแขนเสื้ออันกว้างขวางของท่าน นั่นคือปืน ปืนที่มีตัวกระบอกเป็นสีเงินวาววับ รูปทรงองอาจทรงพลัง เต็มไปด้วยสุนทรียภาพแห่งความรุนแรง และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ปืนใหญ่พก" ——

เดสเสิร์ทอีเกิล!

เหล่าเทียนซือใช้มือที่เหี่ยวแห้งทว่ามั่นคงยิ่งนัก ล้วงเอาซองกระสุนสีทองอร่ามออกมาจากแขนเสื้ออีกข้าง แล้วบรรจุเข้าไปในตัวปืนอย่างลื่นไหลประหนึ่งสายน้ำ