บทที่ 427 หัวเหมิน ไม่ใช่แค่หัวของชาวมังกร แต่เป็นหัวของข้าลู่เจิ้นหัว!

ชั่วพริบตาเดียว เหล่าเจ้าสำนักทุกคนต่างลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธแค้น หัวเหมินเร้นกายอยู่ในต่างแดนมานานหลายสิบปี ยามนี้ไม่ใช่สมาคมเล็กๆ ที่ใครจะมารังแกได้อีกต่อไป หัวเหมินในปัจจุบัน คืออสุรกายที่สามารถสั่นคลอนโครงสร้างเศรษฐกิจโลกได้!

ทว่า ต่อหน้าการขอออกศึกของทุกคน ลู่เจิ้นหัวกลับเพียงแค่ส่ายหัวช้าๆ ท่านยกมือขึ้นแล้วกดลงเบาๆ ห้องโถงที่เคยเซ็งแซ่พลันกลับมาเงียบสงัดดุจป่าช้าอีกครั้ง

"คว่ำบาตรทางเศรษฐกิจงั้นรึ?" ลู่เจิ้นหัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ลักพาตัวประธานกลุ่มบริษัทการเงินงั้นรึ?"

ท่านกวาดสายตามองไปรอบๆ แววตาอันเย็นเยือกนั้นทำให้เหล่าเจ้าสำนักทุกคนต้องก้มหน้าลงโดยสัญชาตญาณ "ไม่พอ มันยังไม่พอ!”

“ไอ้พวกสัตว์นรกพวกนี้ มันข้ามหัวคนมังกรอย่างพวกเราไปแล้ว!”