บทที่ 426 ทั่วโลกแตกตื่น! ทุกฝ่ายโกรธเกรี้ยว!

ในประเทศมังกร ศาลเจ้าโฉดก็คือส้วมที่สกปรกโสมม เป็นสัญลักษณ์แห่งอาชญากรรมและความอัปยศ! ทุกครั้งที่มีชาวโทไกไปสักการะ จะก่อให้เกิดการประท้วงและประณามอย่างรุนแรงและจริงจังที่สุดจากทางฝั่งประเทศมังกรเสมอ

ทว่าในยามนี้ ในช่วงเวลาที่ล่อแหลมซึ่ง "หน่วยปฏิบัติการพิเศษวายุคลั่ง" เพิ่งถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น และ หัวเหมิน กำลังเปิดฉากล้างแค้นโทไกในต่างแดนอย่างบ้าคลั่ง ยัยแม่มดเฒ่ากลับจะไปยังสถานที่แห่งนั้น! นี่ไม่ใช่เพียงการยั่วยุธรรมดาแล้ว แต่นี่คือการใช้วิธีที่อำมหิตและไร้ยางอายที่สุด เพื่อโรยเกลือซ้ำลงบนบาดแผลของพี่น้องชาวมังกรสิบสี่ร้อยล้านคน! มันคือการประกาศสงครามกับประเทศมังกรทั้งประเทศอย่างเปิดเผย!

บรรดารัฐมนตรีในที่นั้น หากสมองยังไม่ฝ่อ ย่อมจินตนาการได้ว่าทันทีที่ข่าวนี้ถูกประกาศออกไป จะก่อให้เกิดมหาพายุที่น่าหวาดหวั่นเพียงใด! ทว่า ต่อหน้าการทัดทานอย่างหนักของทุกคน ยัยแม่มดเฒ่าที่ถูกโทสะและความหวาดกลัวครอบงำจนขาดสติ กลับทำเพียงแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาอย่างคนเสียประสาท

"กลัวอะไร?" น้ำเสียงของเธอแหลมสูงและแสบแก้วหู

"ที่นี่คือแผ่นดินแม่ของโทไก! คือถิ่นของข้า! ไม่ใช่ประเทศมังกร! และไม่ใช่ต่างแดน!" เธอกวาดสายตามองทุกคน ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยนั้นฉายประกายแห่งความบ้าคลั่ง