บทที่ 433 รหัสลับ【ล่าสุนัข】 จับเป็นยัยแม่มดเฒ่า!

ทว่าเย่ว์เสี่ยวเฟยยังคงสัมผัสได้ว่า จิตสังหารในแววตาของหญิงสาวคนนี้ได้มลายหายไปสิ้น ในทางกลับกัน เขายังจับกระแสความรู้สึกบางอย่างได้... ความรู้สึกคุ้นเคยงั้นหรือ?

เย่ว์เสี่ยวเฟยนิ่งคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะยอมคลายมือออก "แค็ก... แค็ก..."

เธอไอออกมาอย่างหนัก ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเริ่มหายใจคล่องขึ้น พลางลูบลำคอขาวเนียนของตนเองแล้วเอ่ยอย่างแง่งอนว่า: "คุณเบามือหน่อยไม่ได้หรือไง? กะจะบีบฉันให้ตายเลยเหรอ!"

คำตัดพ้อที่ฟังดูคล้ายการหยอกล้อของคนรักที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำเอาเย่ว์เสี่ยวเฟยถึงกับอึ้งไปอีกรอบ ผู้หญิงคนนี้... เปลี่ยนสีหน้าได้รวดเร็วเกินไปแล้ว เมื่อกี้ยังทำท่าเย็นชาประหนึ่งน้ำแข็ง ปฏิเสธผู้คนห่างไกลหมื่นลี้ ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

"เธอเป็นใครกันแน่?" เย่ว์เสี่ยวเฟยขมวดคิ้วมุ่นยิ่งกว่าเดิม "ถ้ายังไม่พูดความจริง ฉันคงไม่มีความอดทนเหลือมากนักหรอกนะ"