บทที่ 434 คนที่หน่วยเจ็ดไม่กล้าฆ่า ฉันฆ่าเอง!

น้ำเสียงของลู่ฉิงเสวี่ยไม่ดังนัก ทว่าทุกถ้อยคำประหนึ่งระเบิดลูกใหญ่ที่ระเบิดก้องในใจของเย่ว์เสี่ยวเฟย! จับเป็นยัยแม่มดเฒ่านั่นงั้นเหรอ?! แผนการนี้มันช่างบ้าคลั่งเกินไปแล้ว! นี่ไม่ใช่แค่การสะเทือนฟ้าดิน แต่นี่มันคือการจะพลิกฟ้าคว่ำดินเลยทีเดียว!

เย่ว์เสี่ยวเฟยจ้องมองน้องสาวห่างๆ ที่แสนงดงามซึ่งกำลังมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง หัวใจของเขาพลันเต้นรัวอย่างไม่อาจควบคุมได้ เลือดในกายของเขาในวินาทีนี้ เริ่มเดือดพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่เช่นกัน! นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาปรารถนาอย่างยิ่งหรอกหรือ?! นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาเพิ่งจะรู้สึกอัดอั้นและโกรธแค้นไปเมื่อครู่หรอกหรือ?!

คิดไม่ถึงเลยว่า ในขณะที่เขากำลังรู้สึกไร้พลังเพราะถูกกฎเกณฑ์พันธนาการ ญาติของเขาจากต่างแดนกลับส่ง "ของขวัญ" ชิ้นใหญ่ที่สะเทือนฟ้าดินขนาดนี้มาให้ถึงที่!

"คุณตาเล็กท่านตัดสินใจแน่แล้วจริงๆ หรือ?" เย่ว์เสี่ยวเฟยถามย้ำอีกครั้ง นี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก! ไม่ใช่เพียงแค่การปะทะกันของขุมกำลังใต้ดินธรรมดา แต่นี่คือการประกาศสงครามกับประเทศหนึ่งอย่างเปิดเผย! หากผิดพลาด หรือมีข่าวรั่วไหลออกไปแม้เพียงนิด สิ่งที่ หัวเหมิน จะต้องเผชิญ คือการล้างแค้นอย่างบ้าคลั่งจากโทไกแน่นอน! ผลลัพธ์นี้ ต่อให้อสุรกายที่ยิ่งใหญ่อย่างหัวเหมิน ก็ใช่ว่าจะแบกรับไหวเสมอไป!

"แน่นอนค่ะ" คำตอบของลู่ฉิงเสวี่ยเด็ดขาดหนักแน่น ไร้ซึ่งความลังเล ในดวงตาของเธอฉายประกายแห่งความบ้าคลั่งและเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน