บทที่ 446 วันแห่งความอัปยศของชาติ บทเพลงแห่งดาบใหญ่!

ศูนย์บัญชาการตำรวจนครบาล

ในขณะที่ทุกคนตกอยู่ในความสิ้นหวังและความโกลาหล หน้าจอหลักขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังทั้งด้านพลันกะพริบวูบหนึ่ง กระแสข้อมูลที่วุ่นวายและสัญญาณเตือนภัยทั้งหมดบนหน้าจอมลายหายไปสิ้น

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือภาพหิมะพร่าเลือน จากนั้นภาพก็ชัดเจนขึ้น ปรากฏชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบทหาร มีสีหน้าเคร่งขรึมสงบนิ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"นั่นเขาเหรอ?”

“องค์จักรพรรดิ?" เจ้าหน้าที่อาวุโสคนหนึ่ง จ้องมองใบหน้าในหน้าจอที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา พลันอุทานออกมา