บทที่ 456 กระบี่นี้ เพื่อดวงวิญญาณอาฆาตสามแสนแห่งจินหลิง!

บทเพลงอันฮึกเหิมเปรียบเสมือนกลองรบที่รัวสนั่นลงบนหัวใจของเย่ว์เสี่ยวเฟย!

"มาคำนับ!!!" เย่ว์เสี่ยวเฟยแหงนหน้าคำรามกึกก้อง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความองอาจและจิตสังหารอันไร้ขอบเขต!

เครื่องยนต์จักรพรรดิ ในกายของเขาในวินาทีนี้ประหนึ่งได้รับการเรียกขานจากพลังลึกลับบางอย่าง เริ่มเดินเครื่องอย่างบ้าคลั่งจนเกินขีดจำกัด! ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงหัวใจเต้นของเขาประหนึ่งเสียงรัวกลอง ดังกังวานชัดเจนในหูของทุกคน! พลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมนับหลายเท่าตัว อัดแน่นด้วยกลิ่นอายความเผด็จการของราชัน พุ่งทะยานจากร่างขึ้นสู่ชั้นฟ้า! ย้อมร่างของเขาให้กลายเป็นเทพแห่งสงครามที่หลุดออกมาจากตำนานบรรพกาล!

"นี่... นี่มันอะไรกัน?!" เทพดาบ มิยาโมโตะ ยูอิจิโร่ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม จ้องมองเย่ว์เสี่ยวเฟยที่กลิ่นอายพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องประหนึ่งจะแทงทะลุฟ้า บนใบหน้าปรากฏความหวาดหวั่นออกมาเป็นครั้งแรก!