บทที่ 457 เห่าสิ ทำไมไม่เห่าต่อแล้วล่ะ?

เย่ว์เสี่ยวเฟยวาดกระบี่กวาดออกไปในแนวราบ! ไม่มีการหลบหลีก ไม่มีการปัดป้อง! มีเพียงการบดขยี้ด้วยพละกำลังที่บริสุทธิ์และดุดันที่สุด!

"โครม——!!!" ปราณกระบี่สีแดงทองรูปทรงครึ่งเสี้ยวที่ยาวกว่าสิบเมตร พุ่งทะยานออกจากตัวกระบี่! ปราณกระบี่พุ่งผ่านที่ใด พื้นดินที่นั่นพลันถูก犁จนกลายเป็นร่องลึกสยดสยองหลายเมตร! มวลอากาศส่งเสียงโหยหวนประหนึ่งมิอาจแบกรับพลังนี้ได้!

ร่างที่รวดเร็วถึงขีดสุดของฮัตโตริ ฮันโซ เมื่ออยู่ต่อหน้าปราณกระบี่ที่ทำลายล้างโลกธาตุสายนั้น กลับเป็นได้เพียงมดปลวกที่บังอาจเอามือไปขวางรถม้า! ความคลุ้มคลั่งและโทสะบนใบหน้าของเขา ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตในพริบตา! กระทั่งเสียงกรีดร้อง ก็ยังแผดออกมาไม่ทัน!

ร่างทั้งร่าง พร้อมกับเคียวโซ่ในมือ พลันระเหยหายไปภายใต้ปราณกระบี่อันทรงพลังเหนือชั้นสายนั้นทันที! ไม่หลงเหลือร่องรอยใดๆ ไว้แม้เพียงนิดเดียว! ราชานินจาสำนักอิกะ ฮัตโตริ ฮันโซ... ตาย!

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที สี่มหาปรมาจารย์พิทักษ์แผ่นดินแห่งโทไก ก็ร่วงลับภายใต้คมกระบี่ของเย่ว์เสี่ยวเฟยไปถึงสามคนแล้ว! เหลือเพียงคนสุดท้าย มหาองเมียวจิ อาเบะ เซย์เมย์!