บทที่ 459 การคุกเข่านี้ สะเทือนฟ้าดิน!

สิ้นคำกล่าว เย่ว์เสี่ยวเฟยเงื้อมือขึ้น แล้วตบฉาดลงบนใบหน้าของยัยแม่มดเฒ่าที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าซึ่งยังคงแผดเสียงเห่าหอนเรื่อง "ศักดิ์ศรีแห่งจักรวรรดิ" อย่างแรง!

"เพียะ!" เสียงตบหน้าที่ดังสนั่นหวั่นไหว ส่งผ่านเครื่องขยายเสียงกระจายไปทั่วทั้งโลก

"ศักดิ์ศรีงั้นเหรอ? อย่างแกน่ะเหรอคู่ควร?" ฟันปลอมที่เปื้อนเลือดซี่หนึ่งกระเด็นหลุดออกจากปากของยัยแม่มดเฒ่า ลอยละลิ่วเป็นเส้นโค้งก่อนจะตกกระทบพื้น เสียงกรีดร้องของเธอหยุดกึกทันที ทั้งร่างถูกตบจนมึนงงทำอะไรไม่ถูก

ความเจ็บปวดที่แสบร้อนบนโหนกแก้ม และความอัปยศที่บาดลึกถึงกระดูก ทำให้เส้นด้ายที่เรียกว่า "สติ" ของเธอขาดสะบั้นลงโดยสมบูรณ์ เธอมองเห็นใบหน้าที่บวมเป่งและมุมปากที่มีเลือดไหลของตัวเองผ่านกล้องสื่อสาร

จบสิ้นแล้ว! ในฐานะนักการเมือง เธอรู้ดีกว่าใครว่าภาพเหตุการณ์ที่ถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกนี้หมายถึงอะไร ชีวิตบนเส้นทางการเมืองของเธอจบสิ้นลงแล้ว ศักดิ์ศรีหน้าตาของจักรวรรดิถูกเธอทำป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี!