บทที่ 463 ไฟกำลังลุกโชน!

เสียงของเย่ว์เสี่ยวเฟยส่งผ่านการถ่ายทอดสดขจรขจายไปทั่วโลกอย่างชัดเจน สิ้นคำกล่าว ทางฝั่งทีม นิกหลิน ก็มีคนเริ่มเคลื่อนไหวทันที

"เช็ดเข้! รอนายพูดคำนี้มานานแล้ว!" ซานจี แผดเสียงร้องอย่างตื่นเต้นสุดขีด เขาจ้องไอ้ศาลเจ้าโฉดเฮงซวยนั่นด้วยความรำคาญตามานานแล้ว! ตอนที่พุ่งตัวเข้ามาในตอนแรก เขาอยากจะจุดไฟเผามันให้วอดวายไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด เพียงแต่ยังไม่ได้รับคำสั่งจึงมิกล้าทำการโดยพลการ ยามนี้เย่ว์เสี่ยวเฟยเอ่ยปากแล้ว มีหรือที่เขาจะอดใจไหว?

"พี่นิว! มัวอึ้งอะไรอยู่ครับ! จัดหนักเลย!" ซานจี ตะโกนพลางล้วงเอาขวดระเบิดเพลิงทรงกลมหลายขวดออกมาจากเป้ายุทธวิธีของตน นี่คือของที่ โฉ่วนิว สั่งทำพิเศษก่อนเริ่มปฏิบัติการ มีอานุภาพรุนแรงมหาศาล

"มาแล้ว!" โฉ่วนิว ขานรับด้วยเสียงทุ้มต่ำ พลันปลดถังโลหะที่ดูเหมือนถังดับเพลิงทว่าแท้จริงอัดแน่นไปด้วยน้ำมันเบนซินความเข้มข้นสูงออกมาจากด้านหลัง ทั้งคู่สบตากัน บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่รู้กัน จากนั้น ก็พุ่งตัวแยกซ้ายขวา มุ่งตรงไปยังตำหนักหลักทันที!

"เฮ้! พวกนายสองคน รอฉันด้วยสิ!" สือโหว เห็นสถานการณ์แบบนี้ก็อยู่นิ่งไม่ได้ รีบวิ่งตามไปติดๆ เขาไม่ได้พกขวดระเบิดเพลิงหรือถังน้ำมันมาด้วย แต่เขามีของที่ตรงไปตรงมามากกว่านั้น เขาปลดระเบิดพลาสติกทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ดูเหมือนก้อนอิฐออกมาจากเอวหลายก้อน