บทที่ 468 พี่น้องร่วมรบเบื้องหลัง ล้วนคือภราดรของข้า!

"นี่คือคำสั่ง!" น้ำเสียงของเจ้าเหมิงเซิ่งเด็ดขาดประหนึ่งดาบฟันหิน

"ประเทศชาติต้องการวีรบุรุษ ทว่าพ่อแม่ของพวกเจ้า ยิ่งต้องการลูกชายสักคนไว้คอยดูแลยามแก่เฒ่าและส่งดวงวิญญาณในวาระสุดท้าย! พวกเราจะปล่อยให้วีรบุรุษต้องหลั่งเลือดแล้วยังต้องหลั่งน้ำตาไม่ได้ และยิ่งจะปล่อยให้ครอบครัวของวีรบุรุษ ต้องไร้ผู้สืบสกุลไม่ได้เด็ดขาด!"

สิ้นคำกล่าวของเขา ทั่วทั้งลานกว้างพลันตกอยู่ในความเงียบงันที่ประหลาดพิกล ทุกคนต่างคิดว่า จะต้องมีคนส่วนหนึ่งที่แม้จะลังเลทว่าก็จะยอมถอยหลังไปหนึ่งก้าว อย่างไรเสีย นี่ก็คือคำสั่งของผู้บัญชาการ อีกทั้ง เหตุผลนั้นก็มิอาจโต้แย้งได้เลย

ทว่า... หนึ่งวินาที สิบวินาที หนึ่งนาทีผ่านไป

ผืนป่าเหล็กกล้าที่ประกอบด้วยทหารหาญแสนนาย กลับนิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหว! ไม่มีใครถอยหลังเลยแม้แต่คนเดียว! แม้แต่เซนติเมตรเดียวก็ไม่มี!