บทที่ 507 การสืบทอดสองรุ่น เหรียญตราพิทักษ์ชาติ!

หลงเชียนซันแม้จะมีอายุล่วงเลยวัยเก้าสิบปีแล้ว ทว่าร่างกายยังคงแข็งแรงกำยำ ตึก ตึก ตึก!

ท่านก้าวเดินด้วยท่วงท่าที่องอาจประหนึ่งพยัคฆ์ย่างกราย ทุกย่างก้าวประหนึ่งเหยียบลงบนหัวใจของทุกคนในที่นั้น อัดแน่นด้วยกลิ่นอายอำนาจที่มิอาจหาใดเปรียบ! ดวงตาที่ประหนึ่งสามารถมองทะลุจิตใจคนได้ของท่าน ค่อยๆ กวาดมองเหล่าขุนพลที่ประดับดารายศบนบ่าทีละคน

เจ้าเหมิงเซิ่ง! เซียวเทียนเช่อ! สวี่ซานเจียง!

เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่หากอยู่ภายนอกเพียงแค่กระทืบเท้าก็สั่นสะเทือนไปทั้งแผ่นดิน ยามอยู่ภายใต้สายตาของหลงเชียนซัน กลับมิต่างจากพลทหารธรรมดาที่ยืนตัวตรงแหน็ว กระทั่งจะหายใจแรงยังมิกล้า ทว่าฝีเท้าของหลงเชียนซันกลับมิได้หยุดลงที่เบื้องหน้าผู้ใดเลยแม้เพียงวินาทีเดียว

ท่านเดินผ่าน "มหาสมุทรแห่งดารายศ" ที่ประกอบไปด้วยเหล่าขุนพลมังกรไปอย่างมั่นคง สายตาของท่านตั้งแต่วินาทีแรกจนถึงยามนี้ ล็อกเป้าหมายอยู่ที่คนเพียงคนเดียวเท่านั้น นั่นคือชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใจกลางฝูงชนด้วยใบหน้ามึนงงอย่างที่สุด —— เย่ว์เสี่ยวเฟย