บทที่ 547 นามของเขา เย่ว์ฉางหลง!

ภายในโรงงาน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำถามอันตระหนกและโกรธเกรี้ยวของ ผู้โง่เขลา

ชายผู้นั่งสวมหน้ากากสีดำ ในที่สุดก็เริ่มเคลื่อนไหว เขาค่อยๆ วางมือที่กอดอกลง พลันระเบิดเสียงแค่นยิ้มเย็น "หึๆ... จักรพรรดิมืด?"

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำทว่าทรงพลัง แฝงด้วยร่องรอยของความกร้านโลกและความโอหังที่ยากจะบรรยาย "นั่นมันก็เป็นแค่ฉายาที่กลุ่มผู้แพ้อย่างพวกแกยัดเยียดให้ลูกพี่ เพราะความหวาดกลัวก็เท่านั้นแหละ"

เขาเอ่ยไปพลันค่อยๆ ยื่นมือขึ้นถอดหน้ากากบนใบหน้าออก ลมหายใจของทุกคนในวินาทีนี้ประหนึ่งหยุดชะงักลง พวกมันต่างอยากจะเห็นว่า จอมมารในตำนานผู้นี้ จะมีรูปโฉมโนมพรรณเป็นเช่นไร

หน้ากากถูกถอดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาที่มีสันกรามชัดเจนประหนึ่งถูกสลักเสลาด้วยคมมีด อายุอานามของเขาดูแล้วน่าจะราวสี่สิบปี ทว่ากาลเวลามิได้หลงเหลือร่องรอยไว้บนใบหน้าของเขามากนัก กลับกัน มันยิ่งเพิ่มพูนเสน่ห์เฉพาะตัวของบุรุษผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เส้นผมของเขาตัดสั้น ตั้งตรงประหนึ่งเข็มเหล็ก ดวงตาคู่หนึ่งดำขลับดุจน้ำหมึก ลุ่มลึกมิต่างจากจะสูบเอาดวงวิญญาณของผู้คนให้จมดิ่งลงไป