บทที่ 581 ราคาของความโอหัง!

หยางเทียนหาวมองดวงตาที่เย็นเยียบของเย่ว์เสี่ยวเฟยแล้วรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทว่าเขาไม่ใช่คนที่จะขู่ให้กลัวได้ง่ายๆ! ในฐานะลูกน้องของราชาแห่งจินหลิง ซุนเซี่ยวชวน เขาจะมากลัวทหารกระจอกเพียงไม่กี่คนได้อย่างไร?! เขาแสดงใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ แล้วกดปุ่มฉุกเฉินสีแดงที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทันที

"วี๊ด——!" เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมสูงดังขึ้นและกึกก้องไปทั่วคลับจินปี้ฮุยหวง! เสียงเตือนภัยนี้เปรียบเสมือนคำสั่งที่ทำลายความเงียบงันประหนึ่งป่าช้าภายในห้องวีไอพีลงจนสิ้น เหล่าชายหญิงในห้องที่เคยขวัญหนีดีฝ่อ ต่างได้สติและกรีดร้องวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง

"เคร้ง!" ภายในคลับ อันธพาลนับร้อยคนพุ่งตัวออกมาจากทุกทิศทุกทาง! ในมือพวกมันถือท่อนเหล็ก มีดพร้า และมีดพกที่ส่องประกายวาววับ แต่ละคนมุ่งตรงมายังห้องวีไอพีด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม คนเหล่านี้คือ "ลูกน้อง" ที่หยางเทียนหาวเลี้ยงไว้ คอยดูแลสถานที่และเก็บค่าคุ้มครอง รวมถึงทำงานสกปรกให้เขาอยู่เสมอ เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัย พวกมันรู้ว่า "พี่ห้าว" กำลังตกที่นั่งลำบาก จึงพากันกรูออกมาจนหมดรัง

ใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบวินาที หน้าห้องวีไอพีก็ถูกพวกอันธพาลจำนวนมหาศาลล้อมไว้อย่างหนาแน่น! ตามโถงทางเดินและบันได เต็มไปด้วยเงาร่างที่เคลื่อนไหวไม่ขาดสาย อันธพาลนับร้อยคนปิดล้อมเย่ว์เสี่ยวเฟยและหน่วยนิกหลินไว้จนมิด คนมากได้เปรียบ! บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุดในชั่วพริบตา!

หยางเทียนหาวมองดูฝูงชนมหาศาลเบื้องหน้า รอยยิ้มโอหังก็กลับคืนสู่ใบหน้าอีกครั้ง เขานั่งไขว่ห้างอย่างลำพองใจ จุดซิการ์ขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันหนาทึบออกมา เขาชี้ไปที่เย่ว์เสี่ยวเฟยแล้วยิ้มเยาะเย้ย: "ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้หนู แกเก่งมากใช่ไหม? แกซ่ามากใช่ไหม?!”