บทที่ 585 ราชาแห่งจินหลิง? ฉันมาที่นี่เพื่อมาสะสางบัญชีกับมันโดยเฉพาะ!

หยางเทียนหาวกล่าวพลางเผยรอยยิ้มโอหังออกมาอีกครั้ง เขาคิดว่าเพียงแค่ยกชื่อของซุนเซี่ยวชวนขึ้นมา เย่ว์เสี่ยวเฟยคงต้องกลัวจนไม่กล้าทำอะไรเขา ในจินหลิง คำว่า ซุนเซี่ยวชวน มีอิทธิพลยิ่งกว่าเครื่องรางป้องกันภัยใดๆ คนจำนวนนับไม่ถ้วนเมื่อได้ยินชื่อนี้ต่างก็เข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นทันที หยางเทียนหาวกำลังเดิมพันด้วยไพ่นี้ ต่อให้แกเป็นนายพลแล้วยังไง? คนของกองทัพเมื่อเข้ามาในพื้นที่ ก็ต้องอยู่ภายใต้กฎระเบียบของพื้นที่นั้น และกฎของจินหลิงนั้น มีนามสกุลว่า ซุน!

หยางเทียนหาวจ้องมองใบหน้าของเย่ว์เสี่ยวเฟย พยายามหาความหวั่นไหวจากใบหน้าหนุ่มแน่นนั้น แม้เพียงเสี้ยววินาทีก็ยังดี

"หึหึ!" ทว่าเย่ว์เสี่ยวเฟยกลับหัวเราะออกมา ไม่ใช่การหัวเราะเยาะ ไม่ใช่การหัวเราะขมขื่น แต่เป็นการหัวเราะออกมาจากใจจริงอย่างแท้จริง เสียงหัวเราะนั้นไม่ดังนัก แต่เมื่อเข้าไปในหูของหยางเทียนหาว กลับทำให้เขารู้สึกสยองยิ่งกว่าการถูกทุบตีเมื่อครู่เสียอีก

"ซุนเซี่ยวชวน?" เย่ว์เสี่ยวเฟยเอ่ยชื่อนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ราวกับกำลังอ่านชื่อของคนตายคนหนึ่ง "แกคิดว่าชื่อของซุนเซี่ยวชวนจะทำให้ฉันกลัวได้งั้นหรือ?" สายตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าอ้วนฉุที่บิดเบี้ยวด้วยความกลัวของหยางเทียนหาว แล้วเอ่ยเน้นทีละคำว่า: "ประจวบเหมาะพอดี ฉันมาจินหลิงรอบนี้ ก็เพื่อมาสะสางบัญชีกับมันโดยเฉพาะ”

“หนี้ที่พ่อเลี้ยงของแกติดค้างฉันไว้——”