บทที่ 587 จากนี้ไป ฉันคือพี่ชายของเธอ!

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร เสียงร้องไห้ของเฉินเหนี่ยนค่อยๆ สงบลง กลายเป็นเสียงสะอื้นเป็นพักๆ เธอเงยหน้าขึ้นมองเย่ว์เสี่ยวเฟย ดวงตาบวมช้ำจนเหลือเพียงรอยขีดเล็กๆ จมูกแดงก่ำ

"พี่ชายใจดีคะ”

“ว่าไง”

“ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตหนูและแม่ไว้เมื่อคืนนี้" น้ำเสียงของเธอนั้นแหบพร่าอย่างยิ่ง แต่ทุกคำพูดกลับดูจริงจังและตั้งใจ

เย่ว์เสี่ยวเฟยส่ายหน้า "ไม่ต้องขอบคุณหรอก พี่ชายของเธอปกป้องชีวิตพวกเราทุกคนไว้ในสนามรบ ตอนนี้ถึงคราวที่เราต้องปกป้องคนที่เขารักที่สุดบ้าง”