บทที่ 602 ดูสิ พวกเขามากันแล้ว!

คำถามที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ประหนึ่งน้ำเย็นจัดที่สาดลงบนหัวของทุกคน บรรดาเดนตายที่กำลังพุ่งตัวมาถึงครึ่งทางต่างหยุดชะงักลงโดยสัญชาตญาณ หันมามองหน้ากันด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ซุนเซี่ยวชวนเองก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วแล้วตะคอกด้วยความรำคาญว่า: "จะหลุมศพใครฉันไม่สนหรอก! ต่อให้เป็นหลุมศพของเทวดาที่ไหน ฉันก็จะขุดวันนี้แหละ!”

“มันเป็นใคร? ก็แค่ไอ้ทหารกระจอกไม่ใช่หรือ? ไอ้ทหารที่ตายไปแล้วคนหนึ่ง!" เหล่าสมุนด้านหลังของเขาพากันระเบิดเสียงหัวเราะเยาะออกมาอีกครั้ง ในสายตาของพวกมัน คำถามของเย่ว์เสี่ยวเฟยเป็นเพียงเสียงครวญครางของคนขี้แพ้ เป็นการดิ้นรนครั้งสุดท้ายของผู้ที่จนปัญญา

ทว่า คำพูดถัดมาของเย่ว์เสี่ยวเฟยกลับทำให้เสียงหัวเราะของทุกคนหยุดกึกลงทันที! น้ำเสียงของเขาสูงขึ้นกะทันหัน ดังกึกก้องประหนึ่งเสียงระฆังยักษ์ กังวานไปทั่วสุสานชิงซาน!

"เฉินเจ๋อ!”