บทที่ 606 ลูกเสือย่อมไม่กำเนิดลูกสุนัข!

พูดจบ เย่ว์เสี่ยวเฟยก็หันหลังกลับฉับพลัน! ในดวงตาที่ลุ่มลึกนั้นสาดประกายแสงสีทองอร่ามราวกับเป็นกายสิทธิ์ออกมา!

เขาลงมือปลดกระดุมชุดฝึกฝนธรรมดาที่ไม่มีเครื่องหมายยศทหารใดๆ บนร่างออก จากนั้น ภายใต้สายตาของทุกคน เขาก็สวมชุดพิธีการนายทหารที่แสดงถึงเกียรติยศอันสูงสุดนั้นไว้บนร่างอย่างช้าๆ!

มันคือชุดพิธีการนายทหารกระดุมสองแถวสีน้ำเงินเข้มที่สั่งตัดพิเศษตามระเบียบยศทหารใหม่ล่าสุดของประเทศมังกร! เนื้อผ้าที่ตัดเย็บมาอย่างดีส่งให้รูปร่างที่ยืนตรงดุจหอกของเย่ว์เสี่ยวเฟยดูโดดเด่นอย่างถึงที่สุด! สายสะพายสีทองพาดเฉียงจากไหล่ซ้ายลงมาถึงเอวขวา! ที่หน้าอก แถบแพรเหรียญกล้าหาญหลากหลายสีสันและรูปทรงเรียงรายอยู่หนาแน่น ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดครึ้ม มันยังคงส่องประกายเจิดจ้า! นั่นคือ... เกียรติยศที่สงวนไว้สำหรับวีรชนผู้ผ่านศึกนับร้อยที่เอาชีวิตรอดมาได้จากการเฉียดตายในสนามรบเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์ประดับไว้!

ทว่า สิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับไม่ใช่สิ่งเหล่านั้น! สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ ดาวสีทองที่ส่องประกายอยู่บนบ่าของเขา ซึ่งประกอบด้วยกิ่งสนและดาวทองหนึ่งดวง—— ดาวนายพล! ดาวนายพลที่เปล่งประกายเจิดจ้าจนทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องคลั่งไคล้! พลตรี! นี่คือพลตรี! พลตรีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ประเทศมังกร ที่มีอายุเพียงยี่สิบต้นๆ และบนใบหน้ายังคงแฝงความไร้เดียงสาเล็กน้อย！！！

ตูม! เมื่อมองเห็นดาวนายพลที่ส่องประกายสีทองบนบ่าของเย่ว์เสี่ยวเฟยชัดๆ! สุสานชิงซานทั้งแห่งก็ระเบิดความตื่นตะลึง! สมองของทุกคนในวินาทีนี้ราวกับถูกสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง จนขาวโพลนไปหมด!