บทที่ 616 พ่อของฉัน ชื่อเย่ว์ฉางหลง!

ซุนเซี่ยวชวนต้องการรู้คำตอบ! ต่อให้ต้องตาย เขาก็ต้องตายอย่างกระจ่างแจ้ง!

"ดูท่าทางแกทำคนอื่นไว้เยอะเหลือเกินนะ”

“เยอะจนกระทั่งตัวแกเองก็ยังลืมไปแล้วว่าความผิดบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแกคืออะไร" เย่ว์เสี่ยวเฟยย่อตัวลงไปกระซิบข้างหูของซุนเซี่ยวชวนด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน

"แกยังจำเหตุการณ์นองเลือดที่เขานานซานเมื่อห้าปีก่อนได้ไหม?" เหตุการณ์นองเลือดที่เขานานซาน! ในดวงตาที่ขุ่นมัวของซุนเซี่ยวชวนพลันปะทุความหวาดกลัวอย่างที่สุดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน! อดีตที่เขาฝังลึกไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของความทรงจำ อดีตที่เขาคิดว่าคงไม่มีใครรื้อฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว บัดนี้กลับถาโถมเข้ามาในหัวใจของเขาประหนึ่งเขื่อนที่พังทลาย!

เหตุการณ์นองเลือดที่เขานานซาน! องค์กรผู้เฝ้ายาม! ระเบิดนับร้อยลูก! ดวงวิญญาณผู้บริสุทธิ์หนึ่งร้อยสิบเจ็ดดวง! และชายคนที่เขาเป็นคนส่งไปลงนรกด้วยมือตัวเอง พร้อมกับยัดเยียดความผิดทั้งหมดไว้บนบ่า!