บทที่ 638 การ "ตาย" ของแม่ ไม่ใช่อุบัติเหตุ?

ร่างกายของเจียงหลานสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เธออ้าปากพยายามจะคัดค้าน แต่กลับไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา ท่าทางเช่นนี้ ยิ่งยืนยันข้อสันนิษฐานของเย่ว์เสี่ยวเฟยให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

"คุณแม่บุญธรรมครับ คุณรู้อะไรมาใช่ไหมครับ?" เย่ว์เสี่ยวเฟยลดเสียงลงต่ำ แต่แฝงไปด้วยพลังที่ไม่อาจโต้แย้งได้ "เรื่องของคุณแม่ของผม คุณต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ๆ ใช่ไหมครับ?"

"ฉัน... ฉันไม่รู้! ฉันไม่รู้อะไรเลย!" เจียงหลานราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง เธอรีบดึงมือกลับและส่ายหน้าอย่างตื่นตระหนก "เสี่ยวเฟย อย่าถามต่อเลยนะ! เชื่ออาเถอะ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ! เธอเองก็ยังเด็ก ยังมีอนาคตที่สดใส อย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องเก่าๆ พวกนั้นเลย!"

ยิ่งเธอทำแบบนี้ เย่ว์เสี่ยวเฟยก็ยิ่งมั่นใจว่าเธอเก็บซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่อย่างหนึ่งเอาไว้ ความลับที่ทำให้เธอหวาดกลัว จนแม้แต่จะสัมผัสมันก็ยังไม่กล้า!

"คุณแม่บุญธรรมครับ!" เย่ว์เสี่ยวเฟยเน้นเสียงหนักแน่น "นั่นคือคุณแม่ของผม! คือแม่บังเกิดเกล้าของผม! ในฐานะลูก ถ้าแม้แต่สาเหตุการตายของแม่ตัวเองยังสืบหาความจริงไม่ได้ ผมก็ไม่สมควรเป็นลูกคนครับ!" "คุณอาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของแม่ เปรียบเสมือนพี่น้องแท้ๆ คุณอาทนไหวจริงๆ หรือครับที่จะให้แม่ตายไปอย่างไม่กระจ่าง ให้ฆาตกรที่ฆ่าแม่ยังคงลอยนวลอยู่ข้างนอก?"