บทที่ 648 มหาเศรษฐีหมื่นล้าน คุกเข่าขอขมา!

ในขณะที่บรรยากาศในห้องโถงเย็นเฉียบจนถึงขีดสุด เย่ว์เสี่ยวเฟยก็เอ่ยขึ้นในที่สุด "คุณอาซูครับ พ่อผมเคยสอนผมว่า ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน คนเราต้องมีศักดิ์ศรี ต้องยืนหยัดด้วยกระดูกสันหลังของตัวเอง”

“ตระกูลเฉาอาจจะยิ่งใหญ่ แต่พวกเขาก็เป็นแค่คน ไม่ใช่เทพเจ้า พวกเขาสั่งให้คุณเป็นสุนัข คุณก็ยอมกระดิกหางเข้าไปหาจริงๆ หรือครับ?"

สายตาของเย่ว์เสี่ยวเฟยราวกับใบมีดคมกริบที่แทงทะลุเข้าไปในจิตใจของซูกั๋วหัว "คุณคิดว่าถ้าคุณยอมจำนนแล้วไล่ผมออกไป ตระกูลเฉาจะปล่อยคุณไปและให้ผลประโยชน์คุณจริงๆ หรือครับ?”

“อย่าใสซื่อไปหน่อยเลย!" เย่ว์เสี่ยวเฟยแค่นเสียงหัวเราะ "ในสายตาของพวกเขา คุณไม่มีค่าแม้แต่จะเป็นสุนัขด้วยซ้ำ ทันทีที่หมดประโยชน์ พวกเขาจะเตะคุณทิ้งอย่างไม่ใยดี หรืออาจจะเหยียบซ้ำด้วยซ้ำไป"

คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนฝ่ามือที่ตบลงบนใบหน้าของซูกั๋วหัวอย่างแรง สิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุดคือหน้าตาและศักดิ์ศรี แต่ตอนนี้ ศักดิ์ศรีอันน่าสมเพชที่เหลืออยู่น้อยนิด กลับถูกเย่ว์เสี่ยวเฟยฉีกกระชากและเหยียบย่ำต่อหน้าภรรยาของเขาอย่างไม่ไว้หน้า!