บทที่ 653 บัตรเชิญใบนั้น เป็นของฉัน!

ภายใต้แสงไฟยามค่ำคืน ฉางอันคลับดูสว่างไสวและเต็มไปด้วยรถหรูที่ขับเคลื่อนเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย รถยนต์ราคาหลายล้านจนถึงหลายสิบล้านไหลเข้าสู่ลานจอดรถของสโมสรราวกับสายน้ำ บรรดาชายหญิงที่ก้าวลงจากรถล้วนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ที่หรูหราและมีท่าทีที่สง่างาม เห็นได้ชัดว่าเป็นบุคคลในสังคมชั้นสูงของเมืองหลวง

รถเบนซ์เอสคลาสของซูกั๋วหัวเมื่อเทียบกับรถหรูเหล่านี้แล้ว ถือว่าเป็นเพียงรถระดับกลางเท่านั้น เมื่อรถจอดสนิท ซูหว่านหนิงสูดหายใจลึก จัดชายกระโปรงของตัวเอง แล้วกลับมาสวมใบหน้าที่ภาคภูมิใจและมั่นใจอีกครั้ง ก่อนลงจากรถ เธอยังไม่วายหันกลับมาเตือนเย่ว์เสี่ยวเฟยเป็นครั้งสุดท้ายอย่างไม่วางใจ

"จำที่ฉันพูดไว้ให้ดี! พูดให้น้อย ทำเรื่องให้น้อย อย่ามาทำให้ฉันขายหน้า!" เย่ว์เสี่ยวเฟยไม่แม้แต่จะปรายตามอง เพียงแค่ตอบรับในลำคอเบาๆ ว่า "อืม"

เมื่อทุกคนเดินเข้าสู่ประตูสโมสร ก็ต้องตกตะลึงกับภาพความหรูหราภายใน โคมไฟระย้าคริสตัลขนาดใหญ่แขวนลงมาจากเพดานส่องแสงเจิดจ้า พื้นหินอ่อนที่ขัดมันจนสะท้อนภาพแขกเหรื่อที่เดินไปมา เสียงดนตรีคลาสสิกอันไพเราะพริ้วไหวอยู่ในอากาศ เหล่าพนักงานเสิร์ฟถือแชมเปญและไวน์ชั้นเลิศเดินไปมาในกลุ่มแขก ทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยงอบอวลไปด้วยบรรยากาศของความหรูหราฟุ่มเฟือย