บทที่ 654 นายรู้เลขที่นั่งได้อย่างไร?

น้ำเสียงของเย่ว์เสี่ยวเฟยไม่ดัง แต่กลับราบเรียบอย่างยิ่ง ทว่าในห้องจัดเลี้ยงขณะนี้ มันกลับสร้างคลื่นกระทบฝั่งมหาศาล ห้องโถงทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับถูกแช่แข็งนานถึงสามวินาที

ทุกคนต่างจ้องมองชายหนุ่มผู้สวมสูทชุดใหม่เอี่ยม แต่ไม่อาจปกปิดกลิ่นอายความ "เฉิ่ม" ที่ติดตัวมาได้ด้วยสายตาที่มองคนโง่หรือคนบ้า เขาพูดอะไรนะ? บัตรเชิญพิธีสวนสนามที่เปี่ยมไปด้วยเกียรติยศและอำนาจอันสูงสุดนั่น เป็นของเขา? นี่มันเรื่องตลกที่น่าขำที่สุดในศตวรรษนี้ชัดๆ!

"พรูด——" คนแรกที่ทำลายความเงียบนี้คือ เกาหยวนหยวน เธอราวกับได้ยินเรื่องที่น่าตื่นเต้นที่สุดในโลก ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกุมท้องหัวเราะจนตัวสั่น น้ำตาแทบไหลออกมา เธอหัวเราะไปพลางชี้ไปที่เย่ว์เสี่ยวเฟย แล้วพูดกับซูหว่านหนิงว่า: "หว่านหนิง ฉันว่านะ... ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของเธอคนนี้ สมองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

"เขาอยากเด่นอยากดังจนบ้าไปแล้วหรือไง? ฮ่าๆๆ! ไม่ไหวแล้ว ฉันจะขำตายอยู่แล้ว! เขาบอกว่าบัตรเชิญใบนี้เป็นของเขา? เขารู้หรือเปล่าว่านี่มันคืออะไร?" เสียงหัวเราะของเกาหยวนหยวนแหลมสูงและบาดหู เต็มไปด้วยความเหยียดหยามและเยาะเย้ยโดยไม่ปิดบัง เหล่าแขกเหรื่อรอบข้างในที่สุดก็ได้สติจากความตกตะลึง แล้วระเบิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยออกมาอย่างห้ามไม่อยู่